Гарон ҷонӣ макун ёро машав дар хоби мастона
گرانجانی مکن یارا مشو در خوابِ مستانه
Чу бонг субҳ бишунидӣ сабк бархез мардона
چو بانگِ صبح بشنیدی سبک برخیز مردانه
Ба мсмори иродати хештан чун ҳалқа барбандӣ
به مسمار ارادت خویشتن چون حلقه بربندی
Агар рӯзӣ диҳандат раҳи даруни бор май хона
اگر روزی دهندت ره درون بارِ میخانه
Ту гирдоне ки дар тафреқ маҷмӯем пас доне
تو گردانی که در تفریق مجموعیم پس دانی
Ки бар ҳарзаи бирезади марди деҳқон бар замини дона
که بر هرزه بریزد مردِ دهقان بر زمین دانه
Чаҳ май лофӣ ки ман ҳастам ба ҷони муштоқи васл ӯ
چه میلافی که من هستم به جان مشتاقِ وصل او
Куҷои ореи фурӯдаш чун надории ҷои ҷонона
کجا آری فرودش چون نداری جای جانانه
Нузули подшоҳ ва бар қумоши мо ва ман манзил
نزولِ پادشاه و بر قماش ما و من منزل
Набошад лоиқи ганҷи ниҳон ҳар кунҷи вайрона
نباشد لایق گنج نهان هر کنج ویرانه
Дилӣ май боядат аз хеш ва аз бегонаи бибрида
دلی میبایدت از خویش و از بیگانه ببریده
Туро бо ин чаҳ кораст эй зи ман чун хеши бегона
ترا با این چه کارست ای ز من چون خویش بیگانه
Агар дар мускирот ое бибинӣ каз хирадмандон
اگر در مسکرات آیی ببینی کز خردمندان
Тафовутҳо буд бо дайни барандозони девона
تفاوتها بود با دین براندازانِ دیوانه
Гар аз аввали даройам то ба охир бо ту баргӯем
گر از اول درآیم تا به آخر با تو برگویم
Надории бовару дории муаммои ҷумлаи афсона
نداری باور و داری معما جمله افسانه
Чу ту худро ндонӣ пас чаҳ май донеи нзорӣ ро
چو تو خود را ندانی پس چه میدانی نزاری را
Нзории шамъ ушшоқасту ақлу нафасу парвона
نزاری شمع عشّاق است و عقل و نفس و پروانه