Миёни ману дӯст чун шуд ягона

میان من و دوست چون شد یگانه

Намонад ба ҷузи дӯсти кас дар миёна

نماند به جز دوست کس در میانه

Чу бо дӯст афтод кор аз ду ҷониб

چو با دوست افتاد کار از دو جانب

Дуе ҷумла маъдӯм шуд дар ягона

دویی جمله معدوم شد در یگانه

Чу берун аз ӯ нест аз худ чаҳ лофӣ

چو بیرون از او نیست از خود چه لافی

Дигар ҳарчӣ гӯйӣ чаҳ бошад фасона

دگر هرچه گویی چه باشد فسانه

Чаро кардаанд аз мабодии фитрат

چرا کرده‌اند از مبادیِ فطرت

Ҷунуди муҳаббат ба дунёи равона

جنودِ محبت به دنیا روانه

Аз он то шавад маърифати ҳосили ин ҷо

از آن تا شود معرفت حاصل این جا

Ба тахсӣс бо дӯстони дӯстона

به تخصیص با دوستان دوستانه

Мадор муҳаббат надорад таъаллуқ

مدار محبت ندارد تعلق

Ба оғозу анҷоми даври замона

به آغاز و انجام دور زمانه

Неи лоиқи садри султони ҳамин бас

نیی لایق صدرِ سلطان همین بس

Ки бошӣ мулозим бар он остона

که باشی ملازم بر آن آستانه

Агар ҷо диҳандат ҳаминаст ҷинат

اگر جا دهندت همین است جنّت

Чаҳ май хоҳӣ эй ёр чанд аз баҳона

چه می‌خواهی ای یار چند از بهانه

Ту бо сози соз ар замона насозад

تو با ساز ساز ار زمانه نسازد

Гуҳии оқилонаи гуҳии ошиқона

گهی عاقلانه گهی عاشقانه

Чаро кард бояд адои пеши он кас

چرا کرد باید ادا پیش آن کس

Ки боз аз тарина надонад тарона

که باز از ترینه نداند ترانه

Биёи соқио бо миёни ори ҷомӣ

بیا ساقیا با میان آر جامی

Чаҳ мондаи сет аз боқӣоти шабона

چه مانده‌ست از باقیات شبانه

Чаҳ моро муҳайёст асбоби фардо

چه ما را مهیاست اسباب فردا

Шаробаст ва ҳурасту қилўлаҳи хона

شراب است و حورست و قیلوله خانه

Раво нестам рӯз бекор бӯдан

روا نیست‌ام روز بی‌کار بودن

Ки фардои дунё буд бе карона

که فردای دنیا بود بی‌کرانه

Биё бо ту то бетакаллуф бигӯям

بیا با تو تا بی‌تکلف بگویم

Ҳадисии з рӯй сафои сӯфӣона

حدیثی ز روی صفا صوفیانه

Агар толиб вақт бошӣ аз он ба

اگر طالب وقت باشی از آن به

Ки бар ваъдае дил наҳй муҳлатона

که بر وعده ایی دل نهی مهلتانه

Нзорӣ надорад ба ақли интисобӣ

نزاری ندارد به عقل انتسابی

Ҳадисаш аз онаст диўонгонаҳ

حدیثش از آن است دیوانگانه

Вале мурғи таслими мо аз бдоит

ولی مرغِ تسلیمِ ما از بدایت

Гирифтаи нишеман бар ин ошиёна

گرفته نشیمن بر این آشیانه

Аз он мубтало мешавад ҳар замонӣ

از آن مبتلا می‌شود هر زمانی

Ки мурғии сет ху карда бар дому дона

که مرغی‌ست خو کرده بر دام و دانه