Марои рамзии аҷаб нозил шуд аз таъолими устодӣ
مرا رمزی عجب نازل شد از تعالیم ِ استادی
Ки сақфи маърифатро сохтам зон нағзи бунёдӣ
که سقفِ معرفت را ساختم زان نغز بنیادی
Таъолии рбно то дар чаҳ ҳайрат бӯдаам зи аввал
تعالی ربنا تا در چه حیرت بوده ام ز اول
Ба худ бар ҳам зи худ зулмӣ ҳаме кардем ва бе додӣ
به خود بر هم ز خود ظلمی همی کردیم و بی دادی
Шунидӣ ҳориси мара чаҳ дид аз хештани бинӣ
شنیدی حارث مْرَّه چه دید از خویشتن بینی
Агар фармон барӣ кардӣ ба лаънат дар науфтодӣ
اگر فرمان بری کردی به لعنت در نیفتادی
Набӣ бо он ҳама ртбт бидон муҳтоҷ шуд коизд
نبی با آن همه رتبت بدان محتاج شد کایزد
Бадви ваҳйии расонидӣ ва ҷбрилӣ фиристодӣ
بدو وحیی رسانیدی و جبریلی فرستادی
Пас ӣнҷои тарки тақлиди муқаллид кардани авло тар
پس اینجا ترک ِ تقلید ِ مقلد کردن اولا تر
Ба донои супурдани кӯи раҳеи равшан нишон додӣ
به دانایی سپردن کو رهی روشن نشان دادی
Ба мақсад кӣ раседӣ солики ин раҳи магар вақте
به مقصد کی رسیدی سالک این ره مگر وقتی
Ки куллӣ ихтиёри худ ба даст содиқӣ додӣ
که کلی اختیار خود به دست ِ صادقی دادی
Агар оқили бдонстӣ ки маҷнӯнро чаҳ ҳолат шуд
اگر عاقل بدانستی که مجنون را چه حالت شد
Нагаштӣ муътариз бар ваии сар таслим биниҳодӣ
نگشتی معترض بر وی سر ِ تسلیم بنهادی
Ба танҳои сӯй мақсад намеёраст раҳи бурдан
به تنهایی سویِ مقصد نمی یارست ره بردن
зи Лайлии ҳам раҳе бар сохту зи аҳди вафои зодӣ
ز لیلی هم رهی بر ساخت و ز عهد ِ وفا زادی
Масеҳ аз нутфа ӣ амр омад ва шуд Марями обистан
مسیح از نطفه ی امر آمد و شد مریم آبستن
Вагар на баъд аз ӯ обистании рӯҳӣ дигар зодӣ
و گر نه بعد از او آبستنی روحی دگر زادی
Агар дар ҷонаш аз ишқи ҳақиқии ҷунбишӣ будӣ
اگر در جانش از عشقِ حقیقی جنبشی بودی
Ба санг бесутунӣ кӣ шудӣ машғӯли Фарҳодӣ
به سنگ ِ بی ستونی کی شدی مشغول فرهادی
Ҳиҷоби роҳи хусрав буд ширин мутлақан вар на
حجابِ راهِ خسرو بود شیرین مطلقا ور نه
Бар он мискин бидон талхии камони кӣнаи нгшодӣ
بر آن مسکین بدان تلخی کمان ِ کینه نگشادی
Агар на пас рӯй нафас беором ме кардӣ
اگر نه پس رویِّ نفسِ بی آرام می کردی
Ҳиҷоб худ шудӣ ҳаркаси зи пеши худ бар устодӣ
حجابِ خود شدی هرکس ز پیش خود بر استادی
Нзории тани мада дар аҷзи азин пас нест вақти он
نزاری تن مده در عجز ازین پس نیست وقت آن
Ки барсозӣ зи кунҷи азлати худ хилвати ободӣ
که بر سازی ز کنجِ عزلتِ خود خلوت آبادی
Аҷабгар Юсуфи мо зуд берун ноед аз парда
عجب گر یوسفِ ما زود بیرون ناید از پرده
Ки бармеи хезад аз ҳар гӯшае лаббайку фарёдӣ
که برمی خیزد از هر گوشه ای لبیک و فریادی