Дариғогар шабии рӯзии туро пурвои мо будӣ

دریغا گر شبی روزی تو را پروای ما بودی

Вагар худ як замон будӣ гадои подшо будӣ

وگر خود یک زمان بودی گدایی پادشا بودی

Агар донстмӣ каз ту тавонистӣ ба сари бурдан

اگر دانستمی کز تو توانستی به سر بردن

Ба дасти оўрдмии ёрӣ агар аз ҳар куҷо будӣ

به دست آوردمی یاری اگر از هر کجا بودی

Валикини ту на он ёрӣ ки бошад кас ба ҷои ту

ولیکن تو نه آن یاری که باشد کس به جای تو

Вагар будӣ чу ақл аз ишқу куфр аз дайни ҷудо будӣ

و گر بودی چو عقل از عشق و کفر از دین جدا بودی

Чу аз мабдаии куни аздодро аз ҳам ҷудо кардан

چو از مبدای کون اضداد را از هم جدا کردن

Муқарар шуд вагар на ин ва он рӯйу риё будӣ

مقرر شد وگر نه این و آن روی و ریا بودی

Агар бе дарди дармонӣ муяссар мешудӣ ҳаргиз

اگر بی درد درمانی میسر می شدی هرگز

Азоби ободи дунёи сар ба сари дорушшифо будӣ

عذاب آباد دنیا سر به سر دارالشفا بودی

Ба даст кист корӣ ё ки медонад ба худ чизе

به دست کیست کاری یا که می داند به خود چیزی

Вагар будӣ ба ҳақ бар як дигар фарқӣ киро будӣ

و گر بودی به حق بر یک دگر فرقی که را بودی

Чу фиръавнаши биФкндӣ ба дасти қаҳр дар асфал

چو فرعونش بیفکندی به دست قهر در اسفل

Гараш ҳам чун кулем аллоҳи Асоеи аждаҳо будӣ

گرش هم چون کلیم الله عصایی اژدها بودی

Чу рӯҳи аллоҳгараш будӣ дилии равшани дамии гиро

چو روح الله گرش بودی دلی روشن دمی گیرا

Мақомоташи зи таҳти аларз бар авҷи само будӣ

مقاماتش ز تحت الارض بر اوج سما بودی

Ба ҷои иртиқои хеши соҳиби ваҳми худро байн

به جای ارتقای خویش صاحب وهم خود را بین

Ниёзигар чу оҳи ман равон будӣ раво будӣ

نیازی گر چو آه من روان بودی روا بودی

Нзории оқибати рӯзӣ аз ин ғарқоб бигузаштӣ

نزاری عاقبت روزی از این غرقاب بگذشتی

Агар хуии ту бо бегонагони шаҳри ошно будӣ

اگر خوی تو با بیگانگان شهر آشنا بودی