Гар тоқати мо дорӣ дар мастӣу ҳушёрӣ

گر طاقت ما داری در مستی و هشیاری

Варна сари худгирӣ ба зон ки дили озорӣ

ورنه سر خود گیری به زان که دل آزاری

Ҳар чиз ки донистӣ ҳар чиз ки варзедӣ

هر چیز که دانستی هر چیز که ورزیدی

Зонҳо ҳамаи бозоиӣ ваонҳо ҳама бигзорӣ

زان ها همه بازآیی وان ها همه بگذاری

Дами дами дил муштоқон уфтад ба дигар ҷое

دم دم دلِ مُشتاقان افتد به دگر جایی

Моро набӯд ҷое ҷузи гӯша ӣ бе корӣ

ما را نبود جایی جز گوشه ی بی کاری

Раҳ нест муваҳҳидро дар хонқаҳи касрат

ره نیست موحّد را در خانقهِ کثرت

Зеро ки буд воҳиди мФрўъи з бисёре

زیرا که بود واحد مفروع ز بسیاری

Ин мартабагар хоҳӣ каз хеш кунӣ ҳосил

این مرتبه گر خواهی کز خویش کنی حاصل

Ҳаргиз нашавад ало аз мавҳибати борӣ

هرگز نشود الّا از موهبت باری

То дар талаби ҷонони дил бар накунӣ аз ҷон

تا در طلبِ جانان دل بر نکنی از جان

Машғӯл надорандат ало ба ҷигари хорӣ

مشغول ندارندت الّا به جگر خواری

Зинҳори Марв бо худ кон ҷо нарисӣ вази худ

زنهار مرو با خود کان جا نرسی وز خود

Саъбаст сафар кардан то саҳл напиндорӣ

صعب است سفر کردن تا سهل نپنداری

эй хоми биФсрдаҳ на зинда ва на мурда

ای خامِ بیفسرده نه زنده و نه مرده

Аз дӯст намегӯям аз худ чаҳ хабари дорӣ

از دوست نمی گویم از خود چه خبر داری

Ту ҳеҷ Неи вази худ барсохтае чизе

تو هیچ نیی وز خود برساخته ای چیزی

Аз сари бунаии рӯзии худбинӣу ҷабборӣ

از سر بنهی روزی خودبینی و جبّاری

Ғофили манишин чандин мапурсат бути сангин

غافل منشین چندین مپرست بت سنگین

Дар гардани ту динӣ ҳақаст ки бгзорӣ

در گردنِ تو دینی حقّ است که بگزاری

То рӯз кунӣ одат чун сӯхтагон ҳар шаб

تا روز کنی عادت چون سوختگان هر شب

Бар хок дар таслим аз дидаи гуҳарборӣ

بر خاکِ درِ تسلیم از دیده گهرباری

эй узри пазирндаи хушнӯди шӯ аз банда

ای عذر پذیرنده خشنود شو از بنده

Бипазир нзориро то чанд кунад зорӣ

بپذیر نزاری را تا چند کند زاری