Гар имшабам чу дӯш ба сар боз бигузарӣ

گر امشبم چو دوش به سر باز بگذری

Лутфасту дили навозӣу мамлуки парварӣ

لطف است و دل نوازی و مملوک پروری

Дар шиша дидаанд гуруҳе шунида ам

در شیشه دیده اند گروهی شنیده ام

Ман дидаам валикин дар хоби хуши парӣ

من دیده ام ولیکن در خواب خوش پری

Чун офтоб аз азимат бар фалак рӯем

چون آفتاب از عظمت بر فلک رویم

Гар чун эй бар сари мо сояи густарӣ

گر چون همای بر سرِ ما سایه گستری

Бар ҳалқаҳои зулфат вақфаст саркашӣ

بر حلقه های زلفت وقف است سرکشی

Бар гӯшаҳои чашмат хатмаст дили барӣ

بر گوشه های چشمت ختم است دل بری

Гар зер хок бошам вагар хоки зери пой

گر زیرِ خاک باشم وگر خاک زیرِ پای

Ман хоки он замин ки бар он хок бигузарӣ

من خاکِ آن زمین که بر آن خاک بگذری

Бар остон нишастау дил дар ту баста ам

بر آستان نشسته و دل در تو بسته ام

Бошад ки ҳам ба мо зи сари лутфи бенгарӣ

باشد که هم به ما ز سرِ لطف بنگری

Мо расатони кӯии тўоим аз аду чаҳ бок

ما راستانِ کوی توایم از عدو چه باک

Бо сарви кас ғулув накунад рости манзарӣ

با سرو کس غلو نکند راست منظری

Мо зи ибтидои куни муҳиб ту бӯда ем

ما ز ابتدایِ کون محّبِ تو بوده ایم

Асрори он сиррӣ натавон дошт срсрӣ

اسرارِ آن سری نتوان داشت سرسری

Фарёди мо наме рисӣу раҳ наме диҳӣ

فریاد ما نمی رسی و ره نمی دهی

Оре куҷо барем зи дасти ту доварӣ

آری کجا بریم ز دست تو داوری

Дар роҳи бас ки дида ба рӯем фурӯ гирист

در راه بس که دیده به رویم فرو گریست

Обам ба зери пой равон шуд карии карӣ

آبم به زیرِ پای روان شد کَری کَری

Аз оби гир дида нашуд мардумаки бурун

از آب گیرِ دیده نشد مردمک برون

Ҳар чанд ҷаҳд кард басӣ дар шиноварӣ

هر چند جهد کرد بسی در شناوری

Хобам наме барад ки кунад бар марӣзи ишқ

خوابم نمی برد که کند بر مریضِ عشق

Гоҳе балои лиҳофӣу гуҳи дарди бистарӣ

گاهی بلا لحافی و گه درد بستری

Моиему ҷуръаеу ҷафои ҳамаи ҷаҳон

ماییم و جرعه ای و جفایِ همه جهان

эй ёри ғам гусор бихӯр ғам чаҳ май хурӣ

ای یارِ غم گسار بخور غم چه می خوری

Гӯйанд хӯни руз ба ситами ҷузи ту кас нарехт

گویند خونِ رز به ستم جز تو کس نریخت

Ореи нзорёи магари ин паии буруни барӣ

آری نزاریا مگر این پی برون بری