Чаҳ бошад ар ба мулоқоти чорае созӣ

چه باشد ار به ملاقات چاره‌ای سازی

Марои шабӣ дигар аз рӯй лутф бинавозӣ

مرا شبی دگر از رویِ لطف بنوازی

Ниёзманд тӯйем ва туро ба ҳасану ҷамол

نیازمندِ توییم و تو را به حسن و جمال

Мусалламаст агар бар ҷаҳонёни нозӣ

مسلّم است اگر بر جهانیان نازی

Ба ноз бар ҳамаи олами мафохират кардан

به ناز بر همه عالم مفاخرت کردن

Туро расад ки бурун май парӣ ба таннозӣ

تو را رسد که برون می‌پری به طنّازی

Ниҳодаем сари бандагӣу гардани тўъ

نهاده‌ایم سرِ بندگیّ و گردنِ طوع

Чу зулф , бар зуъафо пас макун сарафрозӣ

چو زلف، بر ضعفا پس مکن سرافرازی

Бадеъ кӣ буд аз бидъати ту дили бурдан

بدیع کی بود از بدعت تو دل بردن

Ғариб кӣ буд аз ғамзаи ту ғаммозӣ

غریب کی بود از غمزه تو غمازی

Макун ба коми адуи дӯстони мухлис ро

مکن به کام عدو دوستان مخلص را

Равои мадор ки бо мустаҳаққ напардозӣ

روا مدار که با مستحق نپردازی

Марои тамаъ ба висоли ту маҳзи нодонии сет

مرا طمع به وصالِ تو محض نادانی‌ست

Киро расад ки кунад бо ту ҷузи ту анбозӣ

که را رسد که کند با تو جز تو انبازی

Ҳануз агар ту туе чун нзории мискин

هنوز اگر تو تویی چون نزاری مسکین

Басӣ дигарро аз хону мони барандозӣ

بسی دگر را از خان و مان براندازی

Насиҳатӣ кунам эй дили туро з ман бишинав

نصیحتی کنم ای دل تو را ز من بشنو

Бибин ки чист ҷуз ӯ ҳар чаҳ ҳаст дар бозӣ

ببین که چیست جز او هر چه هست در بازی