Ғамза ӣ масти санами бобулӣ

غمزه ی مست صنم بابلی

Зулфи пари ошӯби бути ғнғлӣ

زلف پر آشوب بت غنغلی

ӣнҳама саҳар макун аблаҳӣ

اینهمه سحر مکن ابلهی

Ва он ҳама дом аст макун ғофилӣ

و آن همه دام است مکن غافلی

Рӯй накӯи офати ҷон ва дил аст

روی نکو آفت جان و دل است

Дил ба накӯёни мада ар оқилӣ

دل به نکویان مده ار عاقلی

Неи ғалатами мартаба ӣ аҳли дил

نی غلطم مرتبه ی اهل دل

Аз чаҳ баландаст аз ин бе дилӣ

از چه بلندست از این بی دلی

Рӯи тамаъ аз васли бабр зон ки ҳаст

رو طمع از وصل ببر زان که هست

Ҳосил бе дили ҳама бе ҳосилӣ

حاصل بی دل همه بی حاصلی

Бо ту надорад сари пайванди ишқ

با تو ندارد سر پیوند عشق

То тамаъ аз воя ӣ худ нгслӣ

تا طمع از وایه ی خود نگسلی

Рахт ба сари манзили ушшоқи каш

رخت به سر منزل عشاق کش

Кҳл шудӣ то ба кӣ аз коҳилӣ

کهل شدی تا به کی از کاهلی

Бо худии хеши нзории Марв

با خودی خویش نزاری مرو

Зини пас агар олами он манзилӣ

زین پس اگر عالم آن منزلی