Дигар бора кардам аъодт ба май

دگر باره کردم اعادت به می

Илои аслаи ирҷъи кули шайъ

اِلی اصلِه یَرجع کلُّ شَی

Ба таҳсили Лайлии ман бе қарор

به تحصیلِ لیلیِ من بی قرار

Чу маҷнӯн дар афтода аз ҳӣ ба ҳӣ

چو مجنون در افتاده از حی به حی

Бар умеди Каррӯбии ҳам нафас

بر امّید کرّوبیِ هم نفس

Бисот замин кардаам ҷумлаи тай

بساطِ زمین کرده ام جمله طی

Кунун ёфтам он чаҳ матлӯб буд

کنون یافتم آن چه مطلوب بود

Шудам фориғ аз ваъда ӣ кӯ ва кӣ

شدم فارغ از وعده ی کو و کی

Ба расми рнўдм ба каф бар кؤўс

به رسمِ رنودم به کف بر کؤوس

Чаҳ корам ба ойини Ковӯс ва кӣ

چه کارم به آیینِ کاووس و کی

Замона надонам ки дарди маро

زمانه ندانم که دردِ مرا

Даво то ба кӣ кард хоҳад ба кӣ

دوا تا به کی کرد خواهد به کی

Ба роҳӣ мудово кунам рӯҳ ро

به راحی مداوا کنم روح را

Ки аксаши бирезади зи хуршеди хуй

که عکسش بریزد ز خورشید خوی

Ҳамаи сола бар хам бигардам чунон

همه ساله بر خم بگردم چنان

Ки пиромн қутб гардад ҷаддӣ

که پیرامنِ قُطب گردد جدَی

Ману сар ниҳодан бар он остон

من و سر نهادن بر آن آستان

Ки хами хона муштақ шуд аз номи вай

که خم خانه مشتق شد از نامِ وی

Нзории з андӯҳ мешуд назор

نزاری ز اندوهِ مَی شد نزار

Бҳл то бинолад ба зорӣ чу не

بهل تا بنالد به زاری چو نی

Худованди фитрати зи мабдаии кун

خداوندِ فطرت ز مبدایِ کون

Суханро бадв дод ва ӯро ба май

سخن را بدو داد و او را به مَی