Хӯн шуд дили маҷрӯҳам дар гӯша ӣ танҳоӣ
خون شد دل مجروحم در گوشهی تنهایی
эй бахт намедонам то кӣ ба серуми ое
ای بخت نمیدانم تا کی به سرم آیی
Сабрӣу дилӣ бояд каз ӯҳда бурун ояд
صبری و دلی باید کز عهده برون آید
Вари не ки тавонад кард аз дӯсти шикебе
ور نی که تواند کرد از دوست شکیبایی
Ором намегирад бо хеш наме ояд
آرام نمیگیرد با خویش نمیآید
То ман чаҳ кунам охир бо ин дили савдое
تا من چه کنم آخر با این دل سودایی
эй дӯсти амонами даҳ зини варта ӣ навмидӣ
ای دوست امانم ده زین ورطهی نومیدی
Ваии бахт халосам кун зини меҳнати танҳоӣ
وی بخت خلاصم کن زین محنتِ تنهایی
Ин боРом агар давлат боз ояд ва бинавозад
این بارم اگر دولت باز آید و بنوازد
Дигар накунам ҳаргизи худбинӣ ва худ рое
دیگر نکنم هرگز خودبینی و خود رایی
Таслим наме гирдам дар олами ҷамъият
تسلیم نمیگردم در عالم جمعیت
Ин тафриқа борӣ нест алои ҳама аз мое
این تفرقه باری نیست الّا همه از مایی
Мискинтар ва оҷизтар аз ман набӯд ошиқ
مسکینتر و عاجزتر از من نبود عاشق
Ман худ накунам ҳаргизи даъвии тавоноӣ
من خود نکنم هرگز دعویِ توانایی
Моиему дилии венаи дил аз ишқи ту бе ҳосил
ماییم و دلی وین دل از عشق تو بی حاصل
Венаи банди чунин мушкил бошад ки ту бигушое
وین بند چنین مشکل باشد که تو بگشایی
Дар чашм намеояд ҷузи дӯсти марои чизе
در چشم نمیآید جز دوست مرا چیزی
Худ ғайр намегунҷад дар манзари бенаӣ
خود غیر نمیگنجد در منظر بینایی
Ма кист ки борӯят дар маъраз ҳасан ояд
مه کیست که بارویت در معرض حسن آید
Шаби гирди ҷаҳони паймо танҳо рӯ ҳар ҷое
شب گرد جهان پیما تنها روِ هر جایی
эй мардумаки чашмам аз равза ӣ бенаӣ
ای مردمک چشمم از روضهی بینایی
Бустони ҷамолатро ҳастанд тамошое
بستانِ جمالت را هستند تماشایی
Бечора нзорӣ шуд фартуту сросимаҳ
بی چاره نزاری شد فرتوت و سرآسیمه
Дар хонаи з беёрӣ дар шаҳри з бе ҷое
در خانه ز بی یاری در شهر ز بی جایی