Маро бе бодаи мастӣ бар давом аст

مرا بی باده مستی بر دوام است

з ҷое дигарам дар сар мудом аст

ز جایی دیگرم در سر مدام است

Агар ошиқ ба мемастаст ҳайҳот

اگر عاشق به می مست است هیهات

Ҳанузашгар бҷўшоннд хом аст

هنوزش گر بجوشانند خام است

Марои бории зи соқии ҳуши рафтаи сет

مرا باری ز ساقی هوش رفته ست

Хунак ӯро ки парвояш ба ҷом аст

خنک او را که پروایش به جام است

Касеро дӯст медорам ки на май

کسی را دوست میدارم که نه می

Кигар обӣ хӯрам бе ӯ ҳаром аст

که گر آبی خورم بی او حرام است

Ба ноком аз чаҳ ҳиҷрат кардам аз дӯст

به ناکام از چه هجرت کردم از دوست

Ҳанузам буии васли андар машом аст

هنوزم بوی وصل اندر مشام است

Чаҳ мегӯям ки дръини висолаш

چه میگویم که درعین وصالش

Агар ман нестам дил ҳаст ком аст

اگر من نیستم دل هست کام است

Ҳиҷоби ошиқони зиндон нафас аст

حجاب عاشقان زندان نفس است

Ки рӯзӣ чандашон дар вай мақом аст

که روزی چندشان در وی مقام است

Аз он ҷо бигузарӣ оре чаҳ гӯям

از آن جا بگذری آری چه گویم

Ҳамин миқдори доноро тамом аст

همین مقدار دانا را تمام است

Хушо иқлӣми дарвешӣ ки доим

خوشا اقلیم درویشی که دایم

Чу малики лоязолӣ бар низом аст

چو ملک لایزالی بر نظام است

Ба ҳиммати малики дарвешии гирифтем

به همت ملک درویشی گرفتیم

Камол инасту баси дигар кадом аст

کمال این است و بس دیگر کدام است

Фароғати гӯшае аз олами ишқ

فراغت گوشه ایی از عالم عشق

Ба аз малики саҳар то малик шом аст

به از ملک سحر تا ملک شام است

Бинозам ҷони мастиро ки гуфта сет

بنازم جان مستی را که گفته ست

Чу ишқ омад чаҳ ҷои нанг ва ном аст

چو عشق آمد چه جای ننگ و نام است

Ба ҷон муштоқ ӯем то шунӯдам

به جان مشتاق اویم تا شنودم

Ту хуршедӣу султонат ғулом аст

تو خورشیدی و سلطانت غلام است

Дилам бо ман шабӣ гуфт андарин аҳд

دلم با من شبی گفت اندرین عهد

Ҳамам инсофро соҳиб калом аст

همام انصاف را صاحب کلام است

Ба дил гуфтам магар каз бадви фитрат

به دل گفتم مگر کز بدو فطرت

Нзориро таманноӣ ҳамам аст

نزاری را تمنای همام است