Тшниъи халқи брмни азин хок сорӣ аст

تشنیعِ خلق برمن ازین خاک ساری است

Венаи об дайр шуд ки дар ин ҷӯй ҷорӣ аст

وین آب دیر شد که در این جوی جاری است

Мо хавфи ромломт афсурда карда ем

ما خوف راملامتِ افسرده کرده ایم

Оре ҳамеша шеваи афсурда хорӣ аст

آری همیشه شیوه افسرده خواری است

Мо бехабар ки айни бақо дар фанои мост

ما بی خبر که عینِ بقا در فنایِ ماست

Асли ҷиҳоди қоидаи ҷон сипорӣ аст

اصل جهاد قاعده جان سپاری است

Зӯҳҳодро умеди савоб аз ибодат аст

زهّاد را امیدِ ثواب از عبادت است

Маъҳуди мо ба дӯст ниёзаст ва зорӣ аст

معهودِ ما به دوست نیازست و زاری است

Донад ки аз диёр ки меояд ин сабо

داند که از دیارِ که می آید این صبا

Онро ки брмқолти мо устуворӣ аст

آن را که برمقالتِ ما استواری است

Асрор фош мекунаму қосирам ва лек

اسرار فاش می کنم و قاصرم و لیک

Бе тоқатии натиҷа беихтиёрӣ аст

بی طاقتی نتیجه بی اختیاری است

Алҳақ муқассирам ки қаламро ба хидматӣ

الحق مقصّرم که قلم را به خدمتی

Рухсати даҳум ки ҳосили он шарм сорӣ аст

رخصت دهم که حاصلِ آن شرم ساری است

Ҳаргизи қабул кӣ кунад аз ман сухани шинос

هرگز قبول کی کند از من سخن شناس

Узрӣ ки дар муқобила ноба корӣ аст

عذری که در مقابله نابه کاری است

Маъзӯр нестам ки ба тороҷ май даҳум

معذور نیستم که به تاراج می دهم

Ганҷӣ ки дар харобаи кунҷ нзорӣ аст

گنجی که در خرابه کُنجِ نزاری است

Баси муддатии нмондкаҳ бар ту нзорё

بس مدّتی نماندکه بر تو نزاریا

Фатво равон шавад ки чу ҳаллоҷ дорӣ аст

فتوی روان شود که چو حلّاج داری است