Кош ки ман будамӣ ҳам раҳи боди сабо

کاش که من بودمی هم ره باد صبا

То гузарӣ кардамӣ вақти саҳар бар сабо

تا گذری کردمی وقت سحر بر سبا

Нома ӣ билқиси ҷони сӯии сулаймони дил

نامه ی بلقیس جان سوی سلیمان دل

Кас нарасонад магари ҳудҳуди боди сабо

کس نرساند مگر هدهد باد صبا

Гар бигушоед зи ҳам чини сари зулфи дӯст

گر بگشاید ز هم چین سر زلف دوست

Беш набавӣад касе нофа ӣ машки хто

بیش نبوید کسی نافه ی مشک ختا

Беҳдаҳ ҷон мекунам хӯн ҷигар ме хӯрам

بی هده جان می کنم خون جگر می خورم

Ин манам охири чунин дӯсти куҷои ман куҷо

این منم آخر چنین دوست کجا من کجا

Меҳри ту бо ҷони ман дар азал омехтанд

مهر تو با جان من در ازل آمیختند

Ҳиҷр , маро ва туро кӣ кунад аз ҳам ҷудо

هجر ، مرا و تو را کی کند از هم جدا

Оре агар ҳосидони таъбия Эй сохтанд

آری اگر حاسدان تعبیه ای ساختند

Шукр ки навмед нест бандаи зи фазли худо

شکر که نومید نیست بنده ز فضل خدا

Вар бастанд зи ман ?данеу дайн бок нест

ور بستاند ز من دنیی و دین باک نیست

Бар ҳамаи чиз дигар ғайр ту дорам ризо

بر همه چیز دگر غیر تو دارم رضا

Юсуфи ҷонами туе зинда ба буи ту ам

یوسف جانم تویی زنده به بوی تو ام

Чанд кунам перҳан дар ғами ҳиҷрати қабо

چند کنم پیرهن در غم هجرت قبا