Нури рухи ту софтар аз чашма хураст

نور رخ تو صاف‌تر از چشمهٔ خورست

Хок дар ту поктар аз ҳавз кавсар аст

خاک در تو پاک‌تر از حوض کوثر است

Дар ҳеҷ бӯстон набӯд чун қади ту сарв

در هیچ بوستان نبود چون قد تو سرو

Вар ҳаст дар замонаи магари сарви кшмрст

ور هست در زمانه مگر سرو کشمرست

ё раби биҳишти тоза буд ҳамчу рӯй дӯст

یا رب بهشت تازه بود همچو روی دوست

Нодида рӯй дӯсти яқинам ки хуш тараст

نادیده روی دوست یقینم که خوش‌ترست

Мақсӯди ман туе зи биҳишт эй биҳишт рӯй

مقصود من تویی ز بهشت ای بهشت روی

Бе рӯй хуррами ту биҳиштам чаҳ дар хураст

بی روی خرم تو بهشتم چه در خورست

Чун дӯст ҳозираст ба шамъ эҳтиёҷ нест

چون دوست حاضر است به شمع احتیاج نیست

Онҷо ки рӯй дӯст буд шаб мунаввар аст

آنجا که روی دوست بود شب منور است

Ишқат чу ҷони ман бастад меҳр барграфт

عشقت چو جان من بستد مهر برگرفت

Бо ҷони мҳрпрўри ман мҳрпрўр аст

با جان مهرپرور من مهرپرور است

Фармони ишқро чу қазо ҳукм нофизаст

فرمان عشق را چو قضا حکم نافذست

Ло балки ишқро зи қазо ҳукм бартараст

لا بلکه عشق را ز قضا حکم برترست

Бар умри ҳуҷҷатӣ ки дабири қазои набшат

بر عمر حجتی که دبیر قضا نبشت

Гар бе нишони ишқ буд ҳам музаввар аст

گر بی‌نشان عشق بود هم مزور است

Моро қазои ишқи ту борӣ ба сар расед

ما را قضای عشق تو باری به سر رسید

То худ пас аз навиштаи ишқам чаҳ бар сараст

تا خود پس از نوشتهٔ عشقم چه بر سرست

Ореи ҳазор ҷони нзории фидои дӯст

آری هزار جان نزاری فدای دوست

Ҷонӣ ки худ ба ишқи диҳии кор дигар аст

جانی که خود به عشق دهی کار دیگر است