Аз ибтидо ки лашкар арвоҳ барнишаст

از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشست

Ақл аз сипоҳи ишқи ҳазимат кунон биҷуст

عقل از سپاهِ عشق هزیمت کنان بجست

Аҳли қиёси пас рӯи ақли гурези пой

اهلِ قیاس پس روِ عقلِ گریز پای

Мо дар блок ишқ фитодем май ба даст

ما در بُلوک عشق فتادیم می به دست

Дар пӯстин шеваи мо аўФтодаҳ анд

در پوستینِ شیوۀ ما اوفتاده اند

Қавмии хаёли бози ҳаваси нои ки худ параст

قومی خیال بازِ هوس نا ِک خود پرست

Гар мехӯрем ва гарна тафовут наме кунад

گر می خوریم و گرنه تفاوت نمی کند

Мо бар қарори хеши ҳамон волаему маст

ما بر قرارِ خویش همان واله ایم و مست

Аз гул сиришта колбуди одами сафӣ

از گل سرشته کالبدِ آدمِ صفی

Таркиби мо зи дардии хами хонаи аласт

ترکیب ما ز دُردیِ خم خانۀ الست

Мо тавбаи баста дар сари зулф батону ҳасан

ما توبه بسته در سرِ زلفِ بتان و حسن

Оварда боз дар сари зулф батон шикаст

آورده باز در سرِ زلفِ بتان شکست

Бар ман чаҳ эътироз ки маъмури фитратам

بر من چه اعتراض که مأمورِ فطرتم

эй муддаӣ ба даст касе ихтиёр ҳаст

ای مدّعی به دستِ کسی اختیار هست

Тшниъ бар нзорӣ ва ӯ худ шикастаи вор

تشنیع بر نزاری و او خود شکسته وار

Ҳаргиз ба ному нанги набӯдаи сети пои баст

هرگز به نام و ننگ نبوده ست پای بست

Моиему кунҷи фақр ва майу ганҷи мускирот

ماییم و کُنجِ فقر و می و گنجِ مسکرات

То гунбад сипеҳр шавад ҳам чун хоки паст

تا گنبدِ سپهر شود هم چون خاک پست