з ман мапурс ки шаб чанд рафт ва кӣ рӯзаст

ز من مپرس که شب چند رفت و کی روزست

Киро буд хабар аз худ ки дар чунин сӯзаст

که را بود خبر از خود که در چنین سوزست

Ду чашми мардум агар хира дар ҷамол ту монад

دو چشمِ مردم اگر خیره در جمال تو ماند

Аҷаби мадор ки хуршед олам афрӯзаст

عجب مدار که خورشیدِ عالم افروزست

Нишони моҳ буд иди дигарону маро

نشانِ ماه بود عید دیگران و مرا

Назар ба рӯй ту ҳар бомдод наврӯзаст

نظر به روی تو هر بامداد نوروزست

Чу аз камон ту бошад сипар наме хоҳам

چو از کمانِ تو باشد سپر نمی خواهم

Ба пеши тират агар новак ҷигар дузаст

به پیش تیرت اگر ناوک جگر دوزست

Бидиҳ ки дасти каши ҷоми шавқ ҳаш ёраст

بده که دست کشِ جام شوق هش یارست

Бизан ки куштаи шамшер ишқ пирӯзаст

بزن که کشتۀ شمشیر عشق پیروزست

Бирав нзорӣу сар дар сар иродат кун

برو نزاری و سر در سرِ ارادت کن

Агар падар ба ту гуяд макун бдомўзст

اگر پدر به تو گوید مکن بدآموزست