Орзӯе буд ва шуд маҳв дар авсофи дӯст

آرزویی بود و شد محو در اوصافِ دوست

Ҳеҷ зи ман монда нест ҳарчӣ бмондҳ­ст ӯст

هیچ ز من مانده نیست هرچه بمانده­ست اوست

Ҷом майу кунҷу ёр ҳар чаҳ дигар ҷумлаи ҳеҷ

جامِ می و کنج و یار هر چه دگر جمله هیچ

Шаш ҷиҳати коинот бар сари ин чорсўст

شش جهتِ کاینات بر سرِ این چارسوست

Мӯсоу събону чӯби сомрӣу аҷҷали зар

موسی و ثُعبان و چوب سامری و عجلِ زر

ӯ накунад илтифоти Мӯсо агар тундхуаст

او نکند التفات موسی اگر تندخوست

Пеши ману пушт агар неку бадии ми­рўд

پیشِ من و پشت اگر نیک و بدی می­رود

Ҳарчӣ аз он­ҷо буд ҷумла бди­ҳо накӯаст

هرچه از آن­جا بود جمله بدی­ها نکوست

Би­ҳдаҳи савдои мпз аз паии ному ҳтом

بی­هده سودا مپز از پیِ نام و حطام

Мағзи тиҳии ми­книи хезу буруни ози пӯст

مغز تهی می­کنی خیز و برون آز پوست

Ботинат ар бо худост каъбаи хароботи тест

باطنت ار با خداست کعبه خراباتِ تست

Фақр чу нури даруни хирқа чу муштии ркўст

فقر چو نورِ درون خرقه چو مشتی رکوست

Қосиру ғолии ним роҳ мшнъ куҷост

قاصر و غالی نیم راهِ مشنّع کجاست

Мартабаи ҳади ман пеш муқассир ғулуваст

مرتبه حدِّ من پیشِ مقصّر غلوست

Беш нзории Марв бар паии нафаси ?данӣ

بیش نزاری مرو بر پیِ نفسِ دنی

Бар зан ва дар ҳам шикани санг сазоӣ сабуаст

بر زن و در هم شکن سنگ سزایِ سبوست

Давлати мангар зи ман бози сетонеи маро

دولتِ من گر ز من باز ستانی مرا

Аз ту ҳамин илтимос аз ту ҳамин орзӯаст

از تو همین التماس از تو همین آرزوست

Ганҷ ба кунҷи хароби ми­нҳӣ ва дар талаб

گنج به کُنجِ خراب می­نهی و در طلب

Анҷуми афлокро кори ҳамин гФт­ўгўст

انجمِ افلاک را کار همین گفت­وگوست