Роиҳа анбараст буии биногваши дӯст
رایحه عنبرست بویِ بناگوشِ دوست
Хосият кавсараст дар лаб чун нӯши дӯст
خاصیتِ کوثرست در لبِ چون نوشِ دوست
Ёди нмиоўрд аз ман ва аз ҳоли ман
یاد نمیآورد از من و از حالِ من
Дӯсти мабодо чунин гашта фаромӯши дӯст
دوست مبادا چنین گشته فراموشِ دوست
Шарҳи мақомоти ман чун ҳамаи дард дил аст
شرحِ مقاماتِ من چون همه دردِ دل است
Қиссаи аҳволи ман давр ба аз гӯши дӯст
قصّه احوالِ من دور به از گوشِ دوست
Пои нуҳумӣ аз шараф бар сари кайвон ба фахр
پا نهمی از شرف بر سرِ کیوان به فخر
Як шабӣ ар кардамӣ даст дар оғӯши дӯст
یک شبی ار کردمی دست در آغوشِ دوست
Ваҳм прессатон шуданд ғарра ба зуҳду вараъ
وهم پرستان شدند غرّه به زهد و ورع
Ман ба хилофи хиради волау мадҳуши дӯст
من به خلافِ خرد واله و مدهوشِ دوست
Бар лаби ширин хушаст сабзаи хати ғубор
بر لبِ شیرین خوش است سبزه خطّ غبار
Гарчи ба хӯн манаст хати шкрнўши дӯст
گرچه به خونِ من است خطِّ شکرنوشِ دوست
Беш нзорӣ мабош аз дар ҳақи нои умед
بیش نزاری مباش از در حق نا امید
Ҳомии мо бас буд афви гунаҳи пӯши дӯст
حامیِ ما بس بود عفوِ گنه پوشِ دوست