Ҳар куҷо бедилӣу брноиист

هر کجا بی دلی و برناییست

Монда дар дом ишқ зебоӣаст

مانده در دام عشق زیباییست

Ман агар дӯстро надорам дӯст

من اگر دوست را ندارم دوست

Пас ҳамаи умри ман тмноиист

پس همه عمر من تمناییست

Лоиқи дарди ишқи ширинӣ

لایق درد عشق شیرینی

Ҳам чу Фарҳоди дарди пимоиист

هم چو فرهاد درد پیماییست

Мутинаъим чу хусрави парвиз

متنعّم چو خسروِ پرویز

Пас рӯ ишқ нест хўдроиист

پس رو عشق نیست خودراییست

Адам мутлақаст дар ботин

عدم مطلق است در باطن

Гар ба зоҳири вуҷӯди моноиист

گر به ظاهر وجود ماناییست

Осмони ҳам чу зарраи саргардон

آسمان هم چو ذره سرگردان

Аз паии суҳбат дил ороӣаст

از پی صحبت دل آراییست

Бал ки ҳар зарра ӣӣ ки май бинӣ

بل که هر ذره یی که می بینی

Дили маҷрӯҳи нои шкибоиист

دل مجروح نا شکیباییست

Тамаъи истиқомати андари ишқ

طمع استقامت اندر عشق

Ростиро маҳоли сўдоиист

راستی را محال سوداییست

Нақдро бош аз он ки оянда

نقد را باش از آن که آینده

Ҳолиё ваъда ӣӣ ба Фрдоиист

حالیا وعده یی به فرداییست

Бош гӯи мунтазир ба парвона

باش گو منتظر به پروانه

Ҳар киро муҳлатӣу прўоиист

هر که را مهلتی و پرواییست

Панҷа ӣ ишқро фурӯи бурдан

پنجه ی عشق را فرو بردن

На ба бозуӣ ҳар тавоноӣаст

نه به بازوی هر تواناییست

Гар чунин нест пас ба ҳар гӯша

گر چنین نیست پس به هر گوشه

Аз чаҳ ҳар рӯзи тозаи ғўғоиист

از چه هر روز تازه غوغاییست

Охрои дӯстони нзории зор

آخرای دوستان نزاری زار

Гар дамӣ мезанад ҳам аз ҷоеаст

گر دمی می زند هم از جاییست

Гар чаҳ хафоаши вор маҳҷӯб аст

گر چه خفاش وار محجوب است

Мўлъи офтоби симоиист

مولَعِ آفتاب سیماییست