Бикашамгар ҳама кӯҳаст вази оҳани ситамат

بکشم گر همه کوه است وز آهن ستمت

Бар надорам ба ҷафои чашми умед аз карамат

بر ندارم به جفا چشم امید از کرمت

То бимирами зғмт рӯй нтобам ҳаргиз

تا بمیرم زغمت روی نتابم هرگز

Венаи тафохур на баси охир ки бимирами зи ғамат

وین تفاخر نه بس آخر که بمیرم ز غمت

Дар вафоӣ ту нишинам ки тавонам бар хост

در وفای تو نشینم که توانم بر خواست

Аз сари сар ки серуми боди фидои қидмат

از سر سر که سرم باد فدای قدمت

Айб гӯйанд ки дар пои ту уфтами охир

عیب گویند که در پای تو افتم آخر

Ки ба бути хона рӯй саҷдаи намояди санамат

که به بت خانه روی سجده نماید صنمت

То саломӣ ба ту орад ба рақибати фармой

تا سلامی به تو آرد به رقیبت فرمای

То саборо набарди нози басӣ аз карамат

تا صبا را نبرد ناز بسی از کرمت

Қодирӣ гар бизанӣ гар бинавозӣ , аммо

قادری گر بزنی گر بنوازی ، اما

Он кун эй дӯст ки аз карда набошад ндмт

آن کن ای دوست که از کرده نباشد ندمت

Ёди дорӣ ки чаҳ аҳдаст миёни ман ва ту

یاد داری که چه عهد است میان من و تو

То бадоне ки фаромӯш накардам қисмат

تا بدانی که فراموش نکردم قسمت

Дар кашидам зи ҳамаи халқи ҷаҳони домани дил

در کشیدم ز همه خلق جهان دامن دل

Бӯ ки чун перҳанати танг ба бар дар кшмт

بو که چون پیرهنت تنگ به بر در کشمت

Ҷаҳд кун дар талаби васли нзорӣ хуш бош

جهد کن در طلب وصل نزاری خوش باش

Оқибат даст диҳад давлати ин низ ҳиммат

عاقبت دست دهد دولت این نیز همت