Чаҳ шӯр аз он лаби ширин ки дар ҷаҳон афтод

چه شور از آن لب شیرین که در جهان افتاد

зи қоматат чаҳ қиёмат ки дар замон афтод

ز قامتت چه قیامت که در زمان افتاد

Миёни мо ва шумо ваъда ӣ канорӣ буд

میان ما و شما وعده ی کناری بود

Ту бо канор шудӣ фитна дар миён афтод

تو با کنار شدی فتنه در میان افتاد

Бсухт сафҳа рӯем зи оби гарми сиришк

بسوخت صفحه رویم ز آب گرم سرشک

Ки оташами зи ту дар мағз устихон афтод

که آتشم ز تو در مغز استخوان افتاد

Магари ғами ту ки як дам намешавад ғоиб

مگر غم تو که یک دم نمی شود غایب

Ба қуръа бар ман мискин нотавон афтод

به قرعه بر من مسکین ناتوان افتاد

Ба як киришма ки кардӣ зи гӯшаи бурқаъ

به یک کرشمه که کردی ز گوشه برقع

Ҳазор бедил бечора дар гумон афтод

هزار بی دل بی چاره در گمان افتاد

Дареғи номи ту олӯдаи даҳони хасон

دریغ نام تو آلوده دهانِ خسان

Ба хос ва ом расад ҳар чаҳ дар забон афтод

به خاص و عام رسد هر چه در زبان افتاد

Агар зи ҳасани ту овоза дар ҷаҳони афканд

اگر ز حسن تو آوازه در جهان افکند

Ба ихтиёр нзорӣ набад чунон афтод

به اختیار نزاری نبد چنان افتاد

Суол кард ва ба ман гуфт дӯстӣ ки бигӯ

سوال کرد و به من گفت دوستی که بگو

Туе ки буии абири ту дар ҷаҳон афтод

تویی که بویِ عبیر ِتو در جهان افتاد