Замона гарчи басӣ бар серуми ниҳод

زمانه گرچه بسی بر سرم نهاد

Каманди зулфи ту борӣ дигар ба дастам дод

کمند زلف تو باری دگر به دستم داد

Хушо ҳаёт ба рӯят ки зинда зон нафасам

خوشا حیات به رویت که زنده زان نفسم

Ки бо ту бози мулоқотам иттифоқ афтод

که با تو باز ملاقاتم اتفاق افتاد

Балии ҳусӯли мурод аз ҳаёти ҷисмонӣ

بلی حصول مراد از حیات جسمانی

Дмист дар назари ҳамдамӣ , дигар ҳамаи бод

دمیست در نظرِ همدمی ، دگر همه باد

Рафиқи ҳамдами мо дар сафари хаёли ту буд

رفیق همدم ما در سفر خیال تو بود

Ки офарини худо бар рафиқи ҳамдами бод

که آفرین خدا بر رفیق همدم باد

Биҳишти аҳл сафо чист ? рост гӯям нест

بهشت اهل صفا چیست ؟ راست گویم نیست

Магари дарӣ ки ба дидор дӯстон бикшод

مگر دری که به دیدار دوستان بگشاد

Даҳон ба чашмаи нӯши ту то даровардам

دهان به چشمه نوش تو تا درآوردم

Аз он замони зи лаб кавсарам наомад ёд

از آن زمان ز لب کوثرم نیامد یاد

Ба бандагии ту то кардаам қадами собит

به بندگی تو تا کرده ام قدم ثابت

Ба қомати ту ки ҳастам з ҳарчӣ ҳаст озод

به قامت تو که هستم ز هرچه هست آزاد

Нахусти толиби ҳаҷи тарк сар гирифт он гуҳ

نخست طالب حج ترک سر گرفت آن گه

Қадам ба азми матин дар тариқи каъбаи ниҳод

قدم به عزم متین در طریق کعبه نهاد

Тамаъ ба суҳбати ширини хато буд кардан

طمع به صحبت شیرین خطا بود کردن

Ба тарки ҷон гиромӣ накарда чун Фарҳод

به ترک جان گرامی نکرده چون فرهاد

Нзорё ба сабот қадам макун даъвӣ

نزاریا به ثبات قدم مکن دعوی

Ки хона бар гузар сайл менаҳй бунёд

که خانه بر گذر سیل می نهی بنیاد

Маҳали панҷаи сабри ту пеши бозуии ишқ

محل پنجه صبر تو پیش بازوی عشق

Чунон ки мум буд дар баробари пӯлод

چنان که موم بود در برابر پولاد