Ёрам ки з ман намекунад ёд

یارم که ز من نمی‌کند یاد

Ҷонасту з тан намекунад ёд

جان است و ز تن نمی‌کند یاد

Бигузашт сабои магар ба кӯяш

بگذشت صبا مگر به کویش

Дигари з чаман намекунад ёд

دیگر ز چمن نمی‌کند یاد

Баргашти магар ба кӯии Юсуф

برگشت مگر به کوی یوسف

Аз байт ҳузн намекунад ёд

از بیت حَزَن نمی‌کند یاد

Бо лؤлؤи обдори дандонаш

با لؤلؤ آبدارِ دندانش

Аз дар адан намекунад ёд

از دُر عدن نمی‌کند یاد

Аз гиряи зору ашки шӯрам

از گریه زار و اشک شورم

Он писта даҳан намекунад ёд

آن پسته‌دهن نمی‌کند یاد

Мискини дил ман бирафту дигар

مسکین دل من برفت و دیگر

Аз кунҷ ватан намекунад ёд

از کنج وطن نمی‌کند یاد

Инкор макун агар нзорӣ

انکار مکن اگر نزاری

Зон ъҳдшкн намекунад ёд

زان عهدشکن نمی‌کند یاد