Кист ки чора Эй кунад ҷон ба лаби расида ро

کیست که چاره ای کند جانِ به لب رسیده را

Боз ба даст мо диҳад пои дили рамида ро

باز به دست ما دهد پایِ دل رمیده را

Кист ки ӯ хабар кунад ёри марои зи ҳоли ман

کیست که او خبر کند یار مرا ز حال من

То ба дуо мадад диҳад ёри ситами расида ро

تا به دعا مدد دهد یارِ ستم رسیده را

Ҳеҷ хаёли он парӣ аз назарам наме равад

هیچ خیال آن پری از نظرم نمی‌رود

Коҷ ба хоб дидамӣ он ба хаёли дида ро

کاج به خواب دیدمی آن به خیال دیده را

Туфи сумум синаам то ба хаёл кам расад

تفِّ سمومِ سینه ام تا به خیال کم رسد

Ҳар нафаси об май занами саҳни сарои дида ро

هر نفس آب می‌زنم صحن سرای دیده را

Боз агарам ба раҳ буд бахт , зи хоки кӯй ӯ

باز اگرم به ره بوَد بخت،ز خاک کوی او

Серума ӣ равшании кашами дида ӣ хӯни чакида ро

سرمه‌ی روشنی کشم دیده ی خون چکیده را

Ҷон кунад ва ҷигар хӯрд ҳар ки чу ман ба дасти худ

جان کند و جگر خورد هر که چو من به دستِ خود

Силсила ӣ ситам кунад пой ба сари давида ро

سلسله‌ی ستم کند پای به سر دویده را

Ҷуз ба хилофи аҳли дил сайр намекунад фалак

جز به خلافِ اهل دل سیر نمی‌کند فلک

Қоида нест ростии ин фалаки хамида ро

قاعده نیست راستی این فلکِ خمیده را

Ёд макун нзорёи аҳди гузашта то дамӣ

یاد مکن نزاریا عهد گذشته تا دمی

Дар ҳаракат наёварӣ дарди нёрмидаҳ ро

در حرکت نیاوری درد نیارمیده را

Умрат агар вафо кунад бози рисӣ ба дӯстон

عمرت اگر وفا کند باز رسی به دوستان

Вар нарисӣ видоъ кун умр ба сари расида ро

ور نرسی وداع کن عمر به سر رسیده را