Мо ҳамонем ки будему зи ёдат ба вафо

ما همانیم که بودیم و ز یادت به وفا

Ба ҷудоӣ мтбдл нашаванд аҳли сафо

به جدایی متبدل نشوند اهل صفا

Гар ҳиҷобаст миёни ману маъшӯқи рақиб

گر حجاب است میان من و معشوق رقیب

Натавонад ки кунад аз ҳарамаши дафъи сабо

نتواند که کند از حرمش دفع صبا

Ҳоҷиб хештанаст ӯ на ҳиҷоби ману дӯст

حاجب خویشتن است او نه حجاب من و دوست

Ман худ аз рӯй ҳақиқат наам аз дӯсти ҷудо

من خود از روی حقیقت نه ام از دوست جدا

Май рӯм бе худ вагар ҷони ҷаҳон аз пас нест

می روم بی خود و گر جان جهان از پس نیست

Ба дилу дида чаро пас нигаронами зи қафо

به دل و دیده چرا پس نگرانم ز قفا

Ширк бошад ман ва ӯ ҳар ду ба ҳам монанда

شرک باشد من و او هر دو به هم ماننده

Ман чунонам ки аз ӯ боз надонам худ ро

من چنانم که از او باز ندانم خود را

Нест дар мазҳаби ушшоқ на ҳиҷрон на висол

نیست در مذهب عشاق نه هجران نه وصال

Ранҷи роҳат буду ғами фараҳу дарди даво

رنج راحت بود و غم فرح و درد دوا

Маърифати асли муҳаббат буду марди муҳиб

معرفت اصل محبت بود و مرد محب

Ҳеҷ дигар ба ҷуз аз дӯст надорад Аслан

هیچ دیگر به جز از دوست ندارد اصلا

Пар шуд аз рахти муҳаббати ҳамаи аҷзои вуҷӯд

پر شد از رخت محبت همه اجزای وجود

Ҳоши ллаҳи мутаъассиби зи куҷои мо зи куҷо

حاش لله متعصب ز کجا ما ز کجا

Ҳар чаҳ ҷуз ӯст хаёласт намоянда ва нест

هر چه جز اوست خیال است نماینده و نیست

Ҳеҷ пояндаи ҷуз ӯ ҳар чаҳ дигар ҳаст фано

هیچ پاینده جز او هر چه دگر هست فنا

Дар дарюзаи дарвеши муҳаққиқ дар ӯст

در دریوزة درویش محقق در اوست

Ҷуз аз ин дар накунад кдиаҳи нзории гадо

جز از این در نکند کدیه نزاری گدا