Буии биҳишт май дамад аз боми навбаҳор
بویِ بهشت میدمد از بامِ نوبهار
Ҳон то ба сар барем хуши айёми навбаҳор
هان تا به سر بریم خوش ایّامِ نوبهار
Хуфтани ҳаром агар ҳам чу андалеб
خفتن حرام اگر هم چو عندلیب
Пайванди субҳ дам накунӣ шоми навбаҳор
پیوندِ صبح دم نکنی شامِ نوبهار
Боди сабо ба вақт саҳар мекунад нисор
باد صبا به وقتِ سحر میکند نثار
Бар фарқи сабзаи дарҳами бодоми навбаҳор
بر فرقِ سبزه دِرهمِ بادامِ نوبهار
Дасти қазои ситеза хуршед ме кашад
دستِ قضا ستیزۀ خورشید میکشد
Бар осмони алоқаи эъломи навбаҳор
بر آسمان علاقۀ اَعلامِ نوبهار
Хӯнаст дар пиёлаи лола на чист пас
خون است در پیالۀ لاله نه چیست پس
Лаъли музоби рехта дар ҷоми навбаҳор
لعلِ مذاب ریخته در جامِ نوبهار
Сӯсани нигар ки бар тараф ҷӯй ме кашад
سوسن نگر که بر طرفِ جوی میکشد
Боз аз ниёам наУмия самсоми навбаҳор
باز از نیامِ نامیه صمصامِ نوبهار
Гули байн ки бар сараши зи паии дафъи офтоб
گل بین که بر سرش ز پیِ دفعِ آفتاب
Аз абри соя бон зада хайёми навбаҳор
از ابر سایهبان زده خیّامِ نوبهار
Булбули фарози минбари сарв омадааст то
بلبل فراز منبرِ سرو آمده است تا
Дар нашри хутба тоза кунад номи навбаҳор
در نشر خطبه تازه کند نامِ نوبهار
Ҳам чун Суҳайлу Зуҳрау шуъароу муштарӣ
هم چون سهیل و زهره و شِعرا و مشتری
Оростаи сети боғ ба аҷроми навбаҳор
آراستهست باغ به اَجرامِ نوبهار
Омаст бар хилоиқи олам чу сяти адл
عام است بر خلایقِ عالم چو صیتِ عدل
Кас бенасиб нест зи анъоми навбаҳор
کس بینصیب نیست ز انعامِ نوبهار
Бо ин ҳамаи таровату лутфу ҷамолу ҳасан
با این همه طراوت و لطف و جمال و حسن
Ҳам оқибат фаност саранҷоми навбаҳор
هم عاقبت فناست سرانجامِ نوبهار
Талхаст бар нзории шӯридаи рӯзгор
تلخ است بر نزاریِ شوریده روزگار
Заҳри фироқи дӯст дар айёми навбаҳор
زهرِ فراقِ دوست در ایّامِ نوبهار
Ҳар субҳи дами саҳоби зи лؤлؤии чашми ман
هر صبح دم سحاب ز لؤلؤیِ چشمِ من
Пар мекунад чу батни садафи коми навбаҳор
پر میکند چو بطنِ صدف کامِ نوبهار