Наме занами нафасӣ то намекунам ёдаш

نمی زنم نفسی تا نمی کنم یادش

Ки бахти нек ба ҳар ҳол ҳам нишин бодаш

که بختِ نیک به هر حال هم نشین بادش

Кушодаи хотири вази андешаи фориғи он рӯзам

گشاده خاطر وز اندیشه فارغ آن روزم

Ки тоза рӯй бубинам ба хоби дили шодаш

که تازه روی ببینم به خواب دل شادش

Дамии зи чашм пробм нарафт ва ме донам

دمی ز چشمِ پرآبم نرفت و می دانم

Ки ёди ман ба забон низ дар науфтодаш

که یادِ من به زبان نیز در نیفتادش

Марои зи хок дараш гардиши фалаки брбўд

مرا ز خاکِ درش گردشِ فلک بربود

Чу пашша ӣӣ ки ба олами буруни баради бодаш

چو پشّه یی که به عالم برون برد بادش

Саодатӣ ба ҳамаи умр иттифоқ афтод

سعادتی به همه عمر اتفاق افتاد

Нҳўстӣ ба иваз дар баробари устодаш

نحوستی به عوض در برابر استادش

Киро канори висолии дамӣ муяссар шуд

که را کنارِ وصالی دمی میسّر شد

Ки рӯзгори сазо дар канор наниҳодаш

که روزگار سزا در کنار ننهادش

зи рӯзгори шикояти тариқ дониш нест

ز روزگار شکایت طریقِ دانش نیست

Чу ихтиёр набошад ба доду бедодаш

چو اختیار نباشد به داد و بیدادش

Равоқи манзари толеъи баланду паст он кард

رواقِ منظرِ طالع بلند و پست آن کرد

Ки аз мабодии фитрати ниҳоди бунёдаш

که از مبادیِ فطرت نهاد بنیادش

Ба сабр кӯш нзорӣ ки қайди меҳнат ро

به صبر کوش نزاری که قیدِ محنت را

Расад чу вақт расад лутфи ҳақ ба фарёдаш

رسد چو وقت رسد لطفِ حق به فریادش