Омад бар маннигор ман дӯш

آمد بر من نگار من دوش

Афкандаи ду зулфи шаст бар дӯш

افکنده دو زلف شست بر دوش

Бо ман ба итоб ва ноз ме гуфт

با من به عتاب و ناز می گفت

эй карда вафоу аҳди Фрмўш

ای کرده وفا و عهد فرموش

Гӯйии зи куҷое ва чарое

گویی ز کجایی و چرایی

Бо муддаӣони мо ҳам оғӯш ?

با مدعیان ما هم آغوش؟

Ман мехӯрам аз ту заҳри ғусса

من می‌خورم از تو زهر غصه

Ту май ба хилоф ман кунӣ нӯш

تو می به خلاف من کنی نوش

Тақсир намекунӣ чу мардон

تقصیر نمی‌کنی چو مردان

Дар нақзи вафо ва аҳд ме кӯш

در نقض وفا و عهد می‌کوش

Шармат набӯд зи ман зиҳии чашм ?

شرمت نبود ز من زهی چشم؟

Дардат накунад сухани зиҳии гӯш ?

دردت نکند سخن زهی گوش؟

Гуфтам суханони талхи гуфтан

گفتم سخنان تلخ گفتن

Ҳайфаст аз он лаби шукри нӯш

حیف است از آن لب شکر نوش

Дастон чунин мабанд бар ман

دستانِ چنین مبند بر من

Бӯҳтон чунин магӯӣ , хомӯш !

بهتانِ چنین مگوی، خاموش!

Душман чу хилоф дӯстон аст

دشمن چو خلاف دوستان است

Бар мо сухани рақиби мниўш

بر ما سخن رقیب منیوش

Вар низ зи мо хиёнатӣ рафт

ور نیز ز ما خیانتی رفت

Домони аноятӣ бар он пӯш

دامان عنایتی بر آن پوش

Аз хоб дар омадам чу мастӣ

از خواب در آمدم چو مستی

Мастӣ ва чаҳ масти рафта аз ҳуш

مستی و چه مست رفته از هوش

Дил гуфт ба ман ки эй нзорӣ

دل گفت به من که ای نزاری

Асрори нигоҳи дору мхрўш

اسرار نگاه دار و مخروش

Дар хоби хаёлҳои мушкил

در خواب خیال‌های مشکل

Бенанди мўлҳони мадҳуш

بینند مولِّهانِ مدهوش

Нақдии сети гарони баҳо ки дидӣ

نقدی ست گران‌بها که دیدی

Арзони арзон ба ҳеҷ мафруш

ارزان ارزان به هیچ مفروش