Сармаст даромад зи дирами нимаи шабии дӯш

سرمست درآمد ز درم نیمه شبی دوش

Моҳӣ ки ба як ғамзаи бабрад аз дили мо ҳуш

ماهی که به یک غمزه ببرد از دل ما هوش

Брҷстм ва гуфтам ки ба бар дар кашам ӯ ро

برجستم و گفتم که به بر در کشم او را

Гуфто на канораст ва на бӯсаст ва на оғӯш

گفتا نه کنار است و نه بوس است و نه آغوش

Аз мо чаҳ хато рафт вафои ту ҳамин буд

از ما چه خطا رفت وفای تو همین بود

эй аҳди худу ӯҳдаи ء мо карда фаромӯш

ای عهد خود و عهده‌ء ما کرده فراموش

Дрпои ваии афтодам ва гуфтам ки замонӣ

درپای وی افتادم و گفتم که زمانی

Биншин ба серум то биншинад дилам аз ҷӯш

بنشین به سرم تا بنشیند دلم از جوش

Бархест чу бинишаст қиёмати зи вуҷӯдам

برخاست چو بنشست قیامت ز وجودم

Оҳиста ба ман гуфт ки сокини шӯу мхрўш

آهسته به من گفت که ساکن شو و مخروش

Вони гуҳ ба сӯии даст касе кард ишорат

وآن گه به سوی دست کسی کرد اشارت

Гуфто чаҳ дарав майнигарӣ бодаи бадви нӯш

گفتا چه درو می نگری باده بدو نوش

Бар бодаи яке шиша бурун кард ки дар ҳол

بر باده یکی شیشه برون کرد که در حال

Хлўтгаҳи ман кулба аттор шуд аз Буш

خلوتگه من کلبه عطار شد از بوش

Гуфтам рамазон гуфт ки имшаби шаби қадари сет

گفتم رمضان گفت که امشب شب قدر ست

Бустон ва макун хрхшаҳи оғозу сабки нӯш

بستان و مکن خرخشه آغاز و سبک نوش

Ту ташнаи дерина ва ман соқии маҷлис

تو تشنه دیرینه و من ساقی مجلس

Идӣ ба аз ин узр магӯ биҳдаҳи хомӯш

عیدی به از این عذر مگو بیهده خاموش

Ороми дилами ҳозиру давлат шудаи нозир

آرام دلم حاضر و دولت شده ناظر

Бар тоъату исёну бад ва нек задам дӯш

بر طاعت و عصیان و بد و نیک زدم دوش

Гуҳи нори буриши барадаму гуҳи себи занхдон

گه نار برش بردم و گه سیب زنخدان

Гуҳ май з лабаш хӯрдаму гуҳи хуии зи баннои гӯш

گه مَی ز لبش خوردم و گه خَوی ز بنا گوش

ӯ эмин аз осеби рақибони хушу хандон

او ایمن از آسیب رقیبان خوش و خندان

Ман бехабар аз ҳар ду ҷаҳони волау мадҳуш

من بی خبر از هر دو جهان واله و مدهوش

Кас чун ту шабӣ рӯз накарда сети нзорӣ

کس چون تو شبی روز نکرده ست نزاری

Вар бо ту касе гуфт ки карда сети ту мниўш

ور با تو کسی گفت که کرده ست تو منیوش