эй дил аз гардиши айёми мухолифи мхрўш

ای دل از گردش ایام مخالف مخروش

Бо қазоӣ ки зи тадбир бурун аст макуш

با قضایی که ز تدبیر برون است مکوش

Ғам бигузаштау андеша ӣ ояндаи ҳбост

غم بگذشته و اندیشه ی آینده هباست

Ҳол дарёб ва махӯр биҳдаҳи андӯҳ май нӯш

حال دریاب و مخور بیهُده اندوه می نوش

Дӯш бигузашт ва мабар ранҷ ки нави бози оре

دوش بگذشت و مبر رنج که نو باز آری

Натавон сохтани имрӯзи зи сармоя ӣ дӯш

نتوان ساختن امروز ز سرمایه ی دوش

Ман агар менахӯрам вар бихӯрам ҳар ду яке сет

من اگر می نخورم ور بخورم هر دو یکی ست

Бо ман шефта на ақл бимонадаст ва на ҳуш

با من شیفته نه عقل بماندست و نه هوش

Сабр некаст валикин нанишинад вола

صبر نیک است ولیکن ننشیند واله

Панд хубаст валикини нниўшди мадҳуш

پند خوب است ولیکن ننیوشد مدهوش

Ранг чун гирам ва чун тавба ба тазвир кунам

رنگ چون گیرم و چون توبه به تزویر کنم

Ман на онам ки мзўзи хуррам аз зарқи фуруш

من نه آنم که مزوَّز خرم از زرق فروش

Ман зи таснифи муонид мутағаййир нашавам

من ز تصنیف معاند متغیر نشوم

Ҳам магари бози баради ҳарзаи сӯии ҳарзаи нюаш

هم مگر باز برد هرزه سوی هرزه نیوش

То мусаффо нашавад мард набошад сӯфӣ

تا مصفا نشود مرد نباشد صوفی

Ту ки асмои з мсмо нашинохтӣ хомӯш

تو که اسما ز مُسما نشناختی خاموش

Гар ба суфаст ва сафо кист ки ӯ сӯфӣ нест

گر به صوف است و صفا کیست که او صوفی نیست

Кор хомаст магари пухтаи шӯии пок ба ҷӯш

کار خام است مگر پخته شوی پاک به جوش

Ояти тавбаи зи мабдаии азал хонда ам

آیت توبه ز مبدای ازل خوانده ام

Ҳарчӣ худ вақти даройад ба ман оянд сурӯш

هرچه خود وقت درآید به من آیند سروش

Вой аз дасти нзорӣ ки сабки бори чунин

وای از دست نزاری که سبک بار چنین

Барграфт аз сари асрор наоне сарпӯш

برگرفت از سر اسرار نهانی سرپوش

Ҳар замонами нгридаҳи сет ба айни аллоҳи чашм

هر زمانم نگریده ست به عین الله چشم

Дам ба дам мерасадам бонги анолҳқ дар гӯш

دم به دم می رسدم بانگ انالحق در گوش