Биёи ҷонои ҷаҳон бар ман бмФрўш

بیا جانا جهان بر من بمفروش

Биё то як дамати гирам дар оғӯш

بیا تا یک دمت گیرم در آغوش

Гуҳати лабҳо газам гоҳе занхдон

گهت لبها گزم گاهی زنخدان

Гуҳати бозуи газам гоҳе баннои гӯш

گهت بازو گزم گاهی بنا گوش

Чу май доне ки маст аз ҷоми ишқам

چو می دانی که مست از جام عشقم

Агар шурӣ кунам бар ман Фропўш

اگر شوری کنم بر من فراپوش

Лабат то чошнӣ кардам ба бӯсӣ

لبت تا چاشنی کردم به بوسی

Нашуд он лиззатами ҳаргизи фаромӯш

نشد آن لذتم هرگز فراموش

Чу поем бастӣ аз дастам бидодӣ

چو پایم بستی از دستم بدادی

Шудам бемор дар тимор ман кӯш

شدم بیمار در تیمار من کوش

Ҳамин то чашми бркрдм ба рӯят

همین تا چشم برکردم به رویت

зи тоби меҳр хӯнам мезанад ҷӯш

ز تاب مهر خونم می زند جوش

з мемастанд ҳушёрони дигар

ز می مست‌اند هشیاران دیگر

Ман аз чашмони махмури ту мадҳуш

من از چشمان مخمور تو مدهوش

Сабурӣ мекун ва май соз бо ғам

صبوری می کن و می ساز با غم

Маломат май каш ва мебош хомӯш

ملامت می کش و می باش خاموش

Нзорӣ чун дарафтодӣ ба зорӣ

نزاری چون درافتادی به زاری

Чаҳ шояд кард бо тақдири мхрўш

چه شاید کرد با تقدیر مخروش