зи васли ту нафасии баҳра бар надошта ам

ز وصلِ تو نفسی بهره بر نداشته ام

Биёи биё ки ба ту ин назар надошта ам

بیا بیا که به تو این نظر نداشته ام

Шабӣ ба рӯз наёвардаам зи фурқати ту

شبی به روز نیاورده ام ز فرقتِ تو

Ки ҳар ду дида ба хуноб тар надошта ам

که هر دو دیده به خوناب تر نداشته ام

зи ҳасрати шукрат чун магаси дамӣ наздам

ز حسرتِ شکرت چون مگس دمی نزدم

Ки ҳар ду даст ба болой сар надошта ам

که هر دو دست به بالایِ سر نداشته ام

Ту фориғ аз ман ва бар ман шабӣ ба рӯз нашуд

تو فارغ از من و بر من شبی به روز نشد

Ки нолаи дилу сӯз ҷигар надошта ам

که نالۀ دل و سوزِ جگر نداشته ام

зи ишқи ман ҳамаи офоқро хабар шуд ва ман

ز عشقِ من همه آفاق را خبر شد و من

зи ишқу ошиқии худ хабар надошта ам

ز عشق و عاشقیِ خود خبر نداشته ام

Иродатам ба ту бӯда сет ва дар муҳаббати ту

ارادتم به تو بوده ست و در محبّت تو

Ғами балои қазо ва қадар надошта ам

غمِ بلای قضا و قدر نداشته ام

Дарин диёри зиёрат гуҳӣ наме донам

درین دیار زیارت گهی نمی دانم

Ки ман нарафтааму даст бар надошта ам

که من نرفته ام و دست بر نداشته ام

Ғами нзорӣ мискин бихӯр ки дар ҳамаи умр

غمِ نزاریِ مسکین بخور که در همه عمر

Ба ҷузи ғами хайр ва шар надошта ам

به جز غمِ خیر و شر نداشته ام