Ҳазор шукр ки худро умедвор бидидам

هزار شکر که خود را امیدوار بدیدم

Шароб дар сару сар дар канор ёр бидидам

شراب در سر و سر در کنارِ یار بدیدم

Миёни маҷмаъи ёрон ба ком дил бинишастам

میانِ مجمعِ یاران به کامِ دل بنشستم

Биҳишти нақд ба дунё дар ошкор бидидам

بهشتِ نقد به دنیا در آشکار بدیدم

Шароб васл банушам чу ҷом ҳиҷр чашидам

شرابِ وصل بنوشم چو جامِ هجر چشیدم

Ба дидаи бози нуҳуми гул чу захм хор бидидам

به دیده باز نهم گل چو زخمِ خار بدیدم

ӣа як ду ма ки сафар кардам он машаққату меҳнат

یه یک دو مه که سفر کردم آن مشقّت و محنت

Ба ман расед ки дӯзахи ҳазор бор бидидам

به من رسید که دوزخ هزار بار بدیدم

Ба ҳар нафас ки задам дар фироқи дӯст ба ғурбат

به هر نفس که زدم در فراقِ دوست به غربت

Қиёматӣ дигар аз ҷавр рӯзгор бидидам

قیامتی دگر از جورِ روزگار بدیدم

Гарми қазои бигузорад дигар ба чашми тафарруҷ

گرم قضا بگذارد دگر به چشمِ تفرّج

Назар ба кас накунам онч аз интизор бидидам

نظر به کس نکنم آنچ از انتظار بدیدم

Чу кӯй дӯст надидам ба ҳеҷ малики мақомӣ

چو کویِ دوست ندیدم به هیچ ملک مقامی

Ба ҳар билоди бгштм ба ҳар диёр бидидам

به هر بلاد بگشتم به هر دیار بدیدم

Бета ба шукр сазадгар зи саҷда бар накунам сар

بتا به شکر سزد گر ز سجده بر نکنم سر

Ки бори дигарат аз фазл кирдигор бидидам

که بارِ دیگرت از فضلِ کردگار بدیدم

Ба ҳасан ғарра машав кин ду ҳафта беш набошад

به حسن غرّه مشو کاین دو هفته بیش نباشد

Бад-ӣни қадар ки расидами чунин ҳазор бидидам

بدین قدر که رسیدم چنین هزار بدیدم

зи нӯши доруӣ лаб кун ълоқи ҷони нзорӣ

ز نوش دارویِ لب کن علاقِ جانِ نزاری

Ҳамин давост ки набзи ш ба ихтиёр бидидам

همین دواست که نبض ش به اختیار بدیدم