Ба дида ӣ дили нозир ба ҳар чаҳ дар нагарм

به دیده ی دل ناظر به هر چه در نگرم

Хаёли дӯст буд дар баробари назарам

خیال دوست بود در برابر نظرم

Ҳариф ноз надонад ки ҳамнишин ниёз

حریف ناز نداند که همنشین نیاز

Чаҳ гӯна мегузаронад шубон то саҳарам

چه گونه می گذراند شبان تا سحرم

Сар аз тариқи вафо бар наме тавон печид

سر از طریق وفا بر نمی توان پیچید

Ки бар хилофи муҳаббати қадам наме сипарам

که بر خلاف محبت قدم نمی سپرم

Ба боли шавқи чунон май паррондами хотир

به بال شوق چنان می پراندم خاطر

Ки дар ҳавои иродат чу мурғи тези пурм

که در هوای ارادت چو مرغ تیز پرم

Ба хоки бӯси сари кӯии каъбаи хона ӣ дӯст

به خاک بوس سر کوی کعبه خانه ی دوست

Ба так зи боди сабо дар марии гарави бабрам

به تک ز باد صبا در مری گرو ببرم

Хаёли дӯст ба миъроҷи ишқ май барадам

خیال دوست به معراج عشق می بردم

Ки бар барроқи муҳаббат чу барқ май гузарам

که بر براق محبت چو برق می گذرم

Ҳавои саҷда ӣ он офтоб дораму дил

هوای سجده ی آن آفتاب دارم و دل

Ҳамеи дӯд ба зиёрат чу соя бар асарам

همی دود به زیارت چو سایه بر اثرم

Кадоми роҳ чаҳ манзил ба зинҳор адам

کدام راه چه منزل به زینهار عدم

Ки бар бисоти висол аз вуҷӯд бе хабарам

که بر بساط وصال از وجود بی خبرم

Ба табъи хӯн ҷигар мехӯрам чу ме донам

به طبع خون جگر می‌خورم چو می دانم

Ки бемуҷоҳида аз васли дӯсти брнхўрм

که بی مجاهده از وصل دوست برنخورم

Висол дӯст бияёд ки бе насими висол

وصال دوست بیاید که بی نسیم وصال

Чу змҳрири ббошди ҳавои боғи Ирам

چو زمهریر بباشد هوای باغ ارم

Ба тарк таъна нагиранд ва дар наме гирад

به ترک طعنه نگیرند و در نمی گیرد

Маломати ҳамаи халқ ва насиҳат чарадам

ملامت همه خلق و نصیحت چردم

Маро ки риши нзорӣу боди як сон аст

مرا که ریش نزاری و باد یک سان است

Бидон ки бод бирават касе дигар нахуррам

بدان که باد بروت کسی دگر نخرم