эй бе хабари зи дарди дили мҳрпрўрм

ای بی خبر ز دردِ دلِ مهرپرورم

Айбам макун ки ошиқами охир на кофарам

عیبم مکن که عاشقم آخر نه کافرم

Чун ғофилии зи ишқ чаҳ доне ки ҳол чист

چون غافلی ز عشق چه دانی که حال چیست

Ту хештани парастӣ ва ман ишқи пурварам

تو خویشتن پرستی و من عشق پرورم

Соҳиби назар чу бингарад инкор кӣ кунад

صاحب‌نظر چو بنگرد انکار کی کند

Дар қомати хамида ва дар гӯнаии зарам

در قامتِ خمیده و در گونهی زرم

Нодида рӯй дил бар ӯ гӯйӣ гирифта анд

نادیده رویِ دل بر او گویی گرفته اند

Аз акси рӯйиши оинае дар баробарам

از عکسِ رویش آینه ای در برابرم

Гаштам бар остон дараш ҳамчуи хоки паст

گشتم بر آستان درش همچو خاک پست

Рӯзии магар ба саҳв наад пой бар серум

روزی مگر به سهو نهد پای بر سرم

Сар дар сар ҳавоаш кунам то ба растхез

سر در سرِ هواش کنم تا به رستخیز

Бо оби рӯзи хоки лаҳади сари бароварам

با آبِ روز خاکِ لحد سر برآورم

Гар бингаранд рӯзи қиёмати зи меҳри дӯст

گر بنگرند روزِ قیامت ز مهرِ دوست

Буи вафо диҳад ҳамаи аҷзои пайкарам

بوی وفا دهد همه اجزایِ پیکرم

То дар вуҷӯд бе ғаразами ишқ роҳ ёфт

تا در وجودِ بی‌ غرضم عشق راه یافت

Зон пас дигар ба ҳастӣ худ боз нанигарам

زان پس دگر به هستیِ خود باز ننگرم

Бе дидаи роҳи байнам ва бе сари кулоҳи дор

بی دیده راهْ بینم و بی سر کلاه‌ْدار

Бинишаста ӣ равандау гунги суханварам

بنشسته ی رونده و گنگِ سخنورم

На на на ҳади мартаба ӣ чун манӣ буд

نه نه نه حدِّ مرتبه ی چون منی بود

Бар худ яқинам ар ба нзории гумон барам

بر خود یقینم اَر به نزاری گمان برم