На рӯйу раҳе ки бо ту бошам

نه روی و رهی که با تو باشم

На симу зарӣ ки бар ту пошам

نه سیم و زری که بر تو پاشم

ӯъҷуба ӣ рӯзгор моием

اعجوبه ی روزگار ماییم

Ман худ ба таъаҷҷуботи фошам

من خود به تعجبات فاشم

Бошад ки ба ҳеҷ ваҷҳ оё

باشد که به هیچ وجه آیا

Шоиста ӣ хизмат ту бошам ?

شایسته ی خدمت تو باشم؟

Рад карда ӣ ҷумла ӣ ҷаҳонам

رد کرده ی جمله ی جهانم

Оё зи кадоми хайли тошм ?

آیا ز کدام خیل تاشم؟

эй муддаӣон куҷост ҷое

ای مدعیان کجاست جایی

Ало дар дӯсти пас кҷошм ?

الا در دوست پس کجاشم؟

То пухта шавам ҳануз ӣнҷо

تا پخته شوم هنوز اینجا

Дар оташи имтиҳон чу дошам

در آتش امتحان چو داشم

Маъзули зи ваҳдати маъодам

معزول ز وحدت معادم

Машғӯл ба касрати маошам

مشغول به کثرت معاشم

Ислом чу хос хеш карда

اسلام چو خاص خویش کرده

Дар куфр раҳе диҳанд кошам !

در کفر رهی دهند کاشم!

Тайон неам ар чаҳ ҳарза гӯям

طیّان نی ام ار چه هرزه گویم

Озр неам ар чаҳ бути тарошам

آزر نی ام ار چه بت تراشم

Яъне ки чу хома ӣ нзорӣ

یعنی که چو خامه ی نزاری

Гуҳи гуҳи варақии ҳамеи тарошам

گه گه ورقی همی تراشم