Длброи шефта ӣ қомату болои туам

دلبرا شیفته ی قامت و بالای توام

Кушта ӣ ғамза ӣ мастона ӣ Шаҳлои туам

کشته ی غمزه ی مستانه ی شهلای توام

Рӯзи наврӯзу ҳамаи халқ ба худ машғуланд

روز نوروز و همه خلق به خود مشغولند

Ман муштоқ дар андешаи савдои туам

من مشتاق در اندیشهٔ سودای توام

Накунам шефтагии пас чаҳ кунам маъзӯрам

نکنم شیفتگی پس چه کنم معذورم

Нашнавам панд ки дар банди ҳамаи ҷои туам

نشنوم پند که در بند همه جای توام

Ин маҳоласт кигар чанд бакӯшам бисёр

این محال است که گر چند بکوشم بسیار

Сабр мумкин шавад аз рӯй дили орои туам

صبر ممکن شود از روی دل آرای توام

Аз туами сабр маҳоласт ки мавлои манӣ

از توام صبر محال است که مولای منی

Бар миннати ҳукм равонаст ки лолои туам

بر منت حکم روان است که لالای توام

Фитнаам бар даҳан чун шукри ширинат

فتنه ام بر دهن چون شکر شیرینت

Тӯтии оина ӣ рӯй мусаффои туам

توتی آینه ی روی مصفای توام

Ҳама дар васфи лаб чун шукрат ме гӯям

همه در وصف لب چون شکرت می گویم

Худ тўдонӣ ки нзории шкрхои туам

خود تودانی که نزاری شکرخای توام