Гар ба қлошӣу риндӣ дар ҷаҳон афсона ем
گر به قلّاشی و رندی در جهان افسانهایم
Бош гўои хоҷаи бории собит ва мардона ем
باش گوای خواجه باری ثابت و مردانهایم
Вақт вақте бемуҳобогар дар оташ ме рӯем
وقت وقتی بی محابا گر در آتش میرویم
Бо гулистони халили аллоҳи зи як кошона ем
با گلِستان خلیل الله ز یک کاشانهایم
Гӯша чун анқоу оташ чун самандари вассалом
گوشه چون عنقا و آتش چون سمندر والسلام
На чу мурғи хонагии муҳтоҷи об ва дона ем
نه چو مرغِ خانگی محتاجِ آب و دانهایم
Оқилонро тоқати нури зуҳӯр ишқ нест
عاقلان را طاقتِ نورِ ظهورِ عشق نیست
Кашф бар мо мекунад доне чаро девона ем
کشف بر ما میکند دانی چرا دیوانهایم
Ҳозирони вақту маъмурон амр мутлақем
حاضران ِ وقت و مأمورانِ امر مطلقیم
То напиндорӣ ки аз он ошно бегона ем
تا نپنداری که از آن آشنا بیگانهایم
Дар нагунҷад офтоби он ҷо ки хилвати гоҳи мост
در نگنجد آفتاب آن جا که خلوت گاهِ ماست
Гарчи бо шамъи шаби сетонаш кам аз парвона ем
گرچه با شمعِ شبستانش کم از پروانهایم
Дигарон бо нася хурсанданд ва мо бо нақди вақт
دیگران با نسیه خرسندند و ما با نقدِ وقت
Дигарон аз дӯст маҳҷӯбанд ва мо ҳам хона ем
دیگران از دوست محجوب اند و ما هم خانهایم
Добаҳи аларз ар ҷаҳон бар ҳам занад шояд ки мо
دابهالارض ار جهان بر هم زند شاید که ما
Чун нзорӣ ҳолиё сокини дарин кошона ем
چون نزاری حالیا ساکن درین کاشانهایم
Айби мо дар бори мо бенанди раҳи гуми кардагон
عیب ما در بارِ ما بینند ره گم کردگان
Ҳоши ллаҳи зери бори ҳарза ӣ эшон на ем
حاش لله زیرِ بارِ هرزه ی ایشان نهایم
Аз хроботӣ чаҳ ояд ҷузи харобии пас змо
از خراباتی چه آید جز خرابی پس زما
Ҳеҷ маъмурӣ наёяд то дарин вайрона ем
هیچ معموری نیاید تا درین ویرانهایم