Як бӯса зон ду шукри ширинтар аз набот

یک بوسه زان دو شکَرِ شیرین تر از نبات

Арзад ба назд ман ба ҳамаи малики коинот

ارزد به نزد من به همه ملکِ کاینات

Хизр аз куҷоу хати ғубори ту аз куҷо

خضر از کجا و خطِّ غبار تو از کجا

Як бӯса аз лаби ту ва сад чашма ӣ ҳаёт

یک بوسه از لب تو و صد چشمه ی حیات

Хоҳад ки эҳтироз кунад аз балои хирад

خواهد که احتراز کند از بلا خرد

Лекин ба қавл ӯ накунад ишқи илтифот

لیکن به قولِ او نکند عشق التفات

Донам ки эҳтимоли мўоъид воҷиб аст

دانم که احتمالِ مواعید واجب است

Оре вале на сабр падедаст ва на сабот

آری ولی نه صبر پدیدست و نه ثبات

То бар бисот ишқ нишастам бидида ам

تا بر بساط عشق نشستم بدیده ام

Худро ба пои пел ғамат гашта шоҳи мот

خود را به پایِ پیلِ غمت گشته شاه مات

То охирин нафас ки ба гирдоб ме равад

تا آخرین نفس که به گرداب می رود

Умед мунқатиъ накунад ғарқа аз наҷот

امّید منقطع نکند غرقه از نجات

эй рӯй хубат аз дар Бағдоди хуб тар

ای رویِ خوبت از درِ بغداد خوب تر

Як ғамза каз ду дида ӣ ман меравад Фурот

یک غمزه کز دو دیده ی من می رود فرات

Нақши рухи тугар сӯй Ҳиндӯстон баранд

نقشِ رخِ تو گر سویِ هندوستان برند

Дигар касе санам напарастад ба сўмнот

دیگر کسی صنم نپرستد به سومنات

Исломён агарчӣ ба аҳкоми муфтён

اسلامیان اگرچه به احکامِ مفتیان

Ҷоиз намекунанд ба бути хона дар салоат

جایز نمی کنند به بت خانه در صلات

Гар ҳеҷ рӯзӣ аз дар бут хона бигузарӣ

گر هیچ روزی از درِ بت خانه بگذری

Дар поят уфтад аз сари ъзии тамоми лоат

در پایت افتد از سر عِزّی تمام لات

Ҳастам ба ихтисос мапиндор нестам

هستم به اختصاص مپندار نیستم

Мстзҳр аз анояти шоҳи шарифи зот

مستظهر از عنایتِ شاهِ شریف ذات

Оре ба шарти муҳаббати туро ба ҳақ

آری به شرطِ محبّت ترا به حق

Бар узви узви ман тавваҷуҳ шавад закот

بر عضو عضوِ من توجّه شود زکات

Бар ҳар ду чашм гирд гираду гардан наад ба тўъ

بر هر دو چشم گرد گیرد و گردن نهد به طوع

Хати тугар ба хӯн нзорӣ кунад барот

خطِّ تو گر به خونِ نزاری کند برات