Гарм замона диҳад аз балои ишқи наҷот

گرم زمانه دهد از بلای عشق نجات

Дар фузули нкўбм дигар ба ҳеҷ авқот

در فضول نکوبم دگر به هیچ اوقات

Вале наҷоти ман аз ишқ кӣ шавад мумкин

ولی نجاتِ من از عشق کی شود ممکن

Гар осмон чу замин бозастад аз ҳаракот

گر آسمان چو زمین باز استد از حرکات

Марои наҷот буд гар диҳад залолати нур

مرا نجات بود گر دهد ضلالت نور

Марои халос буд гар шавад сароби Фурот

مرا خلاص بود گر شود سراب فرات

Бигардам аз қадам ӯ қутбро буд ҳаракат

بگردم از قدم او قطب را بود حرکت

Боистам зи Фо гар кунад замонаи сабот

بایستم ز فا گر کند زمانه ثبات

Кунам суҷуди бутиро ки мурда зинда кунад

کنم سجود بتی را که مرده زنده کند

Дигар ба ҳарчӣ иродат кунам камаст азалот

دگر به هرچه ارادت کنم کم است ازلات

Биҳиште ба кафи орм ба аз ҳазор биҳишт

بهشتیی به کف آرم به از هزار بهشت

Чу мӯнисем набошад чаҳ мекунам зи ҳаёт

چو مونسیم نباشد چه می کنم ز حیات

Хушаст бар лаби ширину пари намаки сабза

خوش است بر لبِ شیرین و پر نمک سبزه

Балӣ ба гирди намаки сози нои дурусти набот

بلی به گرد نمک ساز نا درست نبات

Балои ҷони мнои офат дило з ту ам

بلای جانِ منا آفت دلا ز تو ام

Ба ҳолатӣ ки дар он боби оҷизами зи сифот

به حالتی که در آن باب عاجزم ز صفات

Ҳавои ишқи ту чун аўФтод дар сари ман

هوایِ عشقِ تو چون اوفتاد در سرِ من

Нузули шоҳ ба вайрона ӣ гадои ҳайҳот

نزولِ شاه به ویرانه ی گدا هیهات

Баробари назарами истодае ба хаёл

برابرِ نظرم ایستاده ای به خیال

Ба ҳар тараф ки ба ъмдо назар кунам зи ҷаҳот

به هر طرف که به عمدا نظر کنم ز جهات

Кунун ки қудрат бахшоишаст раҳмат кун

کنون که قدرت بخشایش است رحمت کن

Ҳазор ёди нзорӣ чаҳ суди баъди вафот

هزار یاد نزاری چه سود بعدِ وفات