эй хок дар ту об рӯем
ای خاک درِ تو آب رویم
Бар боди мада чу хок кӯем
بر باد مده چو خاکِ کویم
Бечора бимонадаам казин пас
بیچاره بماندهام کزین پس
Раҳ нест ба ақл чора ҷӯям
ره نیست به عقل چاره جویم
Дар кӯра ӣ оташи фироқат
در کورهی آتشِ فراقت
Бгдозм агар зи санг ва рӯем
بگدازم اگر ز سنگ و رویم
Бар бод сабо фишон арақи чин
بر بادِ صبا فشان عرق چین
То зинда кунад сабо ба бӯем
تا زنده کند صبا به بویم
Ғамҳои ту бо ки бигузаронам
غمهایِ تو با که بگذرانم
Андӯҳи ту бо ки боз гӯям
اندوهِ تو با که باز گویم
Аз сафҳа ӣ синаи сибғаи аллоҳ
از صفحهی سینه صبغة الله
эй мдъон чаҳ гӯна шавем
ای مدّعان چه گونه شویم
Аз зарбати сўлҷони зулфаш
از ضربتِ صولّجانِ زلفش
Дил сайр намешавад чу гӯям
دل سیر نمیشود چو گویم
Ором дигар намекунад беш
آرام دگر نمیکند بیش
Дар синаи дил ситеза ҷӯям
در سینه دلِ ستیزه جویم
Бар ёди лабаш чу сабзаи доим
بر یادِ لبش چو سبزه دایم
Такя зада бар канор ҷӯям
تکیه زده بر کنارِ جویم
Май дар сару сари з май пари ошӯб
می در سر و سر ز می پر آشوب
Гӯ бош ситеза ӣ адуем
گو باش ستیزهی عدویم
Рангаст дурусту пораи пора
رنگ است درست و پاره پاره
Олӯда ба хӯни дили ркўим
آلوده به خونِ دل رکویم
Хӯн шуд дилу қатра қатра бигузашт
خون شد دل و قطره قطره بگذشت
Бар сафҳа ӣ заъфарон рӯем
بر صفحهی زعفران رویم
Аз кӯзаи гарон чаҳ бок дорам
از کوزهگران چه باک دارم
Модом ки пар буд сабуем
مادام که پر بود سبویم
Ман ҳеҷ неам чунин гирифтам
من هیچ نیام چنین گرفتم
На аз мутаъаллиқон ӯем
نه از متعلّقان اویم
эй орзӯии дили нзорӣ
ای آرزوی دل نزاری
Кӣ даст расад ба орзӯем
کی دست رسد به آرزویم