Меҳри ман эй моҳ рӯй меҳрбон

مهر من ای ماه روی مهربان

эй малик бар боми ҳасанати сояи бон

ای مَلَک بر بام حسنت سایه بان

Гар гуноҳӣ карда ам бигушоӣ лаб

گر گناهی کرده ام بگشای لب

То чаро барбастае бо ман забон

تا چرا بربسته ای با من زبان

Беш азин абрӯи турш бар ман мадор

بیش ازین ابرو ترش بر من مدار

Ҳам чаро ин талх аз он ширини даҳон

هم چرا این تلخ از آن شیرین دهان

Раҳм кун бар мардум чашмам бубахш

رحم کن بر مردم چشمم ببخش

Каз ту дар хӯнаст рӯзону шубон

کز تو در خون است روزان و شبان

Чун буд муштоқ бе рӯй ҳабиб

چون بود مشتاق بی روی حبیب

Шӯра ӣ гарм ва бирав моҳии тапон

شوره ی گرم و برو ماهی تپان

Ман ба ҷон миъроҷ кардамгар рақиб

من به جان معراج کردم گر رقیب

Барграфт аз боми васлати нардбон

برگرفت از بام وصلت نردبان

Ҳасан ҷонон мерибоед дили зи мо

حسن جانان می رباید دل ز ما

Ҳасану дили он киштӣ ва ин бодбон

حسن و دل آن کشتی و این بادبان

Себу шафтолуи басии чидами зи боғ

سیب و شفتالو بسی چیدم ز باغ

Бехабар дар хоби ғифлати боғбон

بی خبر در خواب غفلت باغبان

Хайма бигушоӣ аз нзорӣ рух мапуаш

خیمه بگشای از نزاری رخ مپوش

Бас буд зулфи сиёҳати сояи бон

بس بود زلف سیاهت سایه بان