Ба ғам бинишастаам сар дар гиребон

به غم بنشسته ام سر در گریبان

зи андӯҳи азизону ҳабибон

ز اندوه عزیزان و حبیبان

Мизоҷ дӯстон рафтам бидидам

مزاج دوستان رفتم بدیدم

Гирифтам набз ҳар як чун табибон

گرفتم نبض هر یک چون طبیبان

Малолати шан маромӣ дошт гуфтӣ

ملالت شان مرامی داشت گفتی

Чу меҳмонӣ ба бен гоҳи ғарибон

چو مهمانی به بُن گاه غریبان

Ба худ гуфтам аҷаб набӯд ки нафрат

به خود گفتم عجب نبود که نفرت

Кунанд аз суҳбати лнбони лбибон

کنند از صحبت لنبان لبیبان

Чу дидам саргарон шан гуфтам оре

چو دیدم سرگران¬شان گفتم آری

з бахт уфтанд чун ман бе насибон

ز بخت افتند چون من بی نصیبان

Надидам хешро ҷурму гуноҳӣ

ندیدم خویش را جرم و گناهی

Надонистам ба ҷузи макри рақибон

ندانستم به جز مکر رقیبان

Таъолии аллоҳи зиҳии даврӣ ки дар вай

تعالی الله زهی دوری که در وی

Бидон нек ояду ғмрони нақибон

بدان نیک آید و غُمران نقیبان

Агар бӯҳтон раво бошад дар ислом

اگر بهتان روا باشد در اسلام

Чаҳ инкораст бар соҳиби салибон

چه انکارست بر صاحب صلیبان

Нзории ҳам чунин такрор ме кун

نزاری هم چنین تکرار می کن

Ба ғам бинишастаам сар дар гиребон

به غم بنشسته ام سر در گریبان