эй боди сабои рӯи зи сипоҳон ба қаҳистон

ای باد صبا رَو ز سپاهان به قهستان

Бигузар чу ба Қойини рисӣ аз тарафи гули ситон

بگذر چو به قاین رسی از طرف گل¬ستان

Ёрони маро дар чамани боғ талаб кун

یاران مرا در چمن باغ طلب کن

Аз ҷоми сабӯҳӣ шудаи мисатон ва чаҳ мисатон

از جام صبوحی شده مستان و چه مستان

Мисатон ки ба як ҷоми ду олам бифурӯшанд

مستان که به یک جام دو عالم بفروشند

Вони гуҳи нхрнд аз фалаки шӯъбадаи дастон

وآن گه نخرند از فلکِ شعبده دستان

Дар пои гули эшон ҳамаи ҳам зонуии ъушрат

در پای گل ایشان همه هم زانوی عشرت

Ман дар ғами эшон чу ънодли ҳамаи дастон

من در غم ایشان چو عنادل همه دستان

Рӯзӣ ки дарин воқеа бар ман ба шаб ояд

روزی که درین واقعه بر من به شب آید

Бар дидаи ман рӯз набошад ки шабаст он

بر دیده من روز نباشد که شب است آن

Хоки ҳамаи офоқи ҷаҳон бар сари ман бод

خاک همه آفاق جهان بر سر من باد

Гар дорам азин ғами сари боғу дили бустон

گر دارم ازین غم سرِ باغ و دلِ بستان

Эшон ҳама дастон зада бар нағмаи барбат

ایشان همه دستان زده بر نغمه بربط

Ман барсар аз андӯҳ ҷудоӣ зада дастон

من برسر از اندوهِ جدایی زده دستان

Ҳайҳот ки чун май гузаронами шаби андӯҳ

هیهات که چون می گذرانم شبِ اندوه

Хуши хуфтау осӯда чаҳ донад ба шаби ситон

خوش خفته و آسوده چه داند به شبِ¬ستان

Рӯе дигарам нест ба ҳар ҳоли нзорӣ

رویی دگرم نیست به هر حال نزاری

Ҳам дасти мадад хостан аз доман ҳастон

هم دستِ مدد خواستن از دامن هستان