Тавба кардам ки дигар тавба нахоҳам кардан

توبه کردم که دگر توبه نخواهم کردن

Бош гӯ чун раги ҷони хӯни разм дар гардан

باش گو چون رگ جان خون رزم در گردن

Бодагар ранг ҷигар дорад ҷон пурварам аст

باده گر رنگ جگر دارد جان پرورم است

Кор ман чист ҷигар хӯрдани ҷон парвардан

کار من چیست جگر خوردن جان پروردن

Ман агар хӯн нахӯрам аз раги ҷону даҳанаш

من اگر خون نخورم از رگ جان و دهنش

Аз лаби ҷом ба ҷузи хӯн чаҳ тавонам хӯрдан

از لب جام به جز خون چه توانم خوردن

Ошиқии пеша ӣ ман буд вагар тоза кунам

عاشقی پیشه ی من بود وگر تازه کنم

Бидъатӣ нест ки хоҳам ба ҷаҳон овардан

بدعتی نیست که خواهم به جهان آوردن

Захм ишқаст казу марҳами ҷон сохта анд

زخم عشق است کزو مرهم جان ساخته اند

Пас аз ин захм ба сад ҷон натавон озурдан

پس از این زخم به صد جان نتوان آزردن

Илму фазлу хирад ва ақл надонам ки ба ишқ

علم و فضل و خرد و عقل ندانم که به عشق

Ҳеҷ дармон дигар нест ба ҷузи бспрдн

هیچ درمان دگر نیست به جز بسپردن

Шоҳ фармуд дар аснои ҳадисӣ ки бигӯӣ

شاه فرمود در اثنای حدیثی که بگوی

Тавба кардам ки дигар тавба нахоҳам кардан

توبه کردم که دگر توبه نخواهم کردن

Бандаи ҳам аз раҳи анноси алии дайни мулӯк

بنده هم از ره الناسُ علی دین ملوک

Бӯ ки ин тавба тавонад ба қиёмати бурдан

بو که این توبه تواند به قیامت بردن

Чанд гӯйанд нзории дил ва дайн дод ба дард

چند گویند نزاری دل و دین داد به درد

Манаму дардии дард ар набӯд май дрдн

منم و دّردی درد ار نبود می دردَن