Бо пои лутфи нигоро ба кӯии мо гузарӣ кун

با پای لطف نگارا به کوی ما گذری کن

Ба чашми раҳми худоро ба сӯии мо назарӣ кун

به چشم رحم خدا را به سوی ما نظری کن

Бубахш бар рух чун каҳрабоу ашк чу лаълам

ببخش بر رخ چون کهربا و اشک چو لعلم

Аз он ду басади ширини насиби мо шукрӣ кун

از آن دو بُسَّد شیرین نصیبِ ما شکری کن

Ба ғамзаи гӯй ки охири насиб бе гунаҳии даҳ

به غمزه گوی که آخر نصیب بی‌گنهی ده

Ба бӯсаи гӯй ки охири давоӣ бебасарӣ кун

به بوسه گوی که آخر دوای بی‌بصری کن

Ба ғамза ӣ ту ҷузин илтимос шарт набошад

به غمزه‌ی تو جزین التماس شرط نباشد

Ба мо чу Бернгарии гӯ ба ноз вонгрӣ кун

به ما چو برنگری گو به ناز وانگری کن

Аз он вуфӯри каромат ки расми лутф ту бошад

از آن وفور کرامت که رسم لطف تو باشد

Барои музди худоро нисори мо қадре кун

برای مزد خدا را نثار ما قدری کن

Ба як киришма ки кардӣ дил аз барам брбўдӣ

به یک کرشمه که کردی دل از برم بربودی

Биё ва боз Раҳонам , ба қасди ҷон дгарӣ кун

بیا و باز رهانم، به قصدِ جان دگری کن

Ба шарҳ бар сар хокам навис қиссаи дардам

به شرح بر سرِ خاکم نویس قصه دردم

Ба ёдгор дар афвоҳи ошиқон смрӣ кун

به یادگار در افواهِ عاشقان سمری کن

Нзорён ба ҳзр чун давоӣ дард ндонӣ

نزاریان به حضر چون دوای درد ندانی

Макаши ҷафои зи рақибон дигар бирав сафарӣ кун

مکش جفا ز رقیبان دگر برو سفری کن