Он ба ки зи рӯзгор некӣ монад

آن به که ز روزگار نیکی ماند

Каз бади ҳамаи зишту мурда Ригӣ монад

کز بد همه زشت و مرده ریگی ماند

Бо аҳли сафои пиёла аз даст манеҳ

با اهل صفا پیاله از دست منه

То дар хами рӯзгор сикӣ монад

تا در خم روزگار سیکی ماند