Дарвоза ӣ рӯзгор агар барбанданд

دروازه‌ی روزگار اگر بربندند

Ва аҷзои замин ба осмон барбанданд

و اجزای زمین به آسمان بربندند

Барме диҳад аз меҳри замини дили ман

برمی‌دهد از مهر زمین دل من

То рӯзи аҷал ки оем аз сар банданд

تا روز اجل که آیم از سر بندند