Баъди тавҳиду наъти пайғамбар
بعد توحید و نعت پیغمبر
Мадҳати шоҳи шарқи аўлитр
مدحت شاه شرق اولیتر
Шаҳриёри баланди ахтару бахт
شهریار بلند اختر و بخت
Нозашу ифтихори афсару тахт
نازش و افتخار افسر و تخت
Он ки аз ҳиммат рафеъаш ҳаст
آن که از همت رفیعش هست
Осмон бо улувва қадараши паст
آسمان با علوّ قدرش پست
Олам аз адли шомилаши обод
عالم از عدل شاملش آباد
Нав сар афганда маликро бунёд
نو سر افگنده ملک را بنیاد
Таҳти амраши мамолики олам
تحت امرش ممالک عالم
Фавқ бар тухма банӣ одам
فوق بر تخمه بنی آدم
Шамси дайни шоҳи нимрўзи алӣ
شمس دین شاه نیمروز على
Қотили алмшркин чу шери миллӣ
قاتل المشرکین چو شیر مَلی
Он ки чун райш интизом кунад
آن که چون رایش انتظام کند
Нур аз ӯ офтоб вом кунад
نور از او آفتاب وام کند
Вон ки гурзаш ба арсаи гоҳи набард
وآن که گرزش به عرصه گاه نبرد
Аз сари душманони براردи гирд
از سر دشمنان برآرد گرد
Вон ки калакаш чу дар срир ояд
وآن که کلکش چو در صریر آید
Ҷони нав дар ҷаҳон пер ояд
جان نو در جهان پیر آید
Вон ки тираш чу аз камон биҷаҳад
وآن که تیرش چو از کمان بجهد
Фалак аз роҳ каҳкашон биҷаҳад
فلک از راه کهکشان بجهد
Вон ки лутфаш чу дастгир шавад
وآن که لطفش چو دستگیر شود
Дар мафосили шарик сайр шавад
در مفاصل شریک سیر شود
Вон кигар бар замона қаҳр кунад
وآن که گر بر زمانه قهر کند
Нўшдорўши ҳамчу заҳр кунад
نوشداروش همچو زهر کند
Олами илмро илм бошад
عالَم عِلم را عَلَم باشد
Соҳиби алсиФ волқлм бошад
صاحب السیف والقلم باشد
Пеш ӯ сари ниҳода бар итлоқ
پیش او سر نهاده بر اطلاق
Хусравони мамолики офоқ
خسروان ممالک آفاق
Лашкарашро на ҳад на андоза
لشکرش را نه حد نه اندازه
Қоф то қоф аз ӯ пуровоза
قاف تا قاف از او پرآوازه
Осмонаш ба тўъи хидматкор
آسمانش به طوع خدمتکار
Офтобаш ба табъи ғошияи дор
آفتابش به طبع غاشیه دار
Ҳарчӣ гӯям ба ҷой худ бошад
هرچه گویم به جای خود باشد
Лек ӯ мовароӣ ҳад бошад
لیک او ماورای حَد باشد
Ҳарчӣ он дар маноқибаш ояд
هرچه آن در مناقبش آید
Ваз дар рой соқибаш ояд
وز درِ رای ثاقبش آید
ӯ аз он беш ва бештар бошад
او از آن بیش و بیشتر باشد
Ки дар афвоҳ бўолбшр бошад
که در افواه بوالبشر باشد
Дар ҳамаи чиз аз ҳамаи мумтоз
در همه چیز از همه ممتاز
Аз ҳама бениёз ва бо ҳамаи соз
از همه بی نیاز و با همه ساز
ӯ чу маҷмӯъа ҳунар бошад
او چو مجموعه هنر باشد
Роҳ ӯ шева дигар бошад
راه او شیوۀ دگر باشد
Натавон гуфт аз ӯ ва аз дгарӣ
نتوان گفت از او و از دگری
Гӯ бибин гар надид кажи назарӣ
گو ببین گر ندید کژ نظری
Ҳарчӣ дар ҳад имтиҳон омад
هرچه در حد امتحان آمد
Васфи зотши вароӣ он омад
وصف ذاتش ورای آن آمد
Баъд аз ин пас рہи дуои пўим
بعد از این پس رہ دعا پویم
Балки то зиндаам дуо гӯям
بلکه تا زنده ام دعا گویم
Тоҷи дайни шоҳи зодаи олам
تاج دین شاه زادۀ عالم
Қурраи алъайни хусрави аъзам
قرة العین خسرو اعظم
Бўолмъолии Муҳамади бен алӣ
بوالمعالی محمد بن على
Миваи лутфи боғи лами излӣ
میوه لطف باغ لم یزلی
Бод дар ъзу нозпрўрдаҳ
باد در عز و نازپرورده
Шоҳ аз ӯ ӯ зи шоҳи бархӯрда
شاه از او او ز شاه برخَورده
Ҳақи таъолии зи чашм захм бидон
حق تعالی ز چشم زخم بدان
Дорадаш дар змони амну амон
داردش در ضمان امن و امان
Умру иқболи бод чандонаш
عمر و اقبال باد چندانش
Ки набошад падеди пойонаш
که نباشد پدید پایانش