Бенёзо бар ниёз мо бубахш

بی نیازا بر نیاز ما ببخش

Гар чаҳ ғифлат кардаем аммо бубахш

گر چه غفلت کرده ایم اما ببخش

Пой дар гули мондагонро дастгир

پای در گل ماندگان را دستگیر

Узри ноҳмўоргонро дарпазир

عذر ناهموارگان را درپذیر

Ҳамчуи Юсуф шан барор аз чоҳи танг

همچو یوسف شان برآر از چاه تنگ

Ҳамчуи Юнуси шани амони бахш аз наҳанг

همچو یونس شان امان بخش از نهنگ

Бекасонро ёварӣ кун дар сафар

بی کسان را یاوری کن در سفر

Толибонро бар таманнои даҳ зафар

طالبان را بر تمنا ده ظفر

Бо ватани саргаштагонро раҳ намой

با وطن سرگشتگان را ره نمای

Ин буруни афтодагонро дар гушой

این برون افتادگان را در گشای

Аҳли имонро бикун тоъати қабул

اهل ایمان را بکن طاعت قبول

Ҳашару нашри ҷумла бо оли расӯл

حشر و نشر جمله با آل رسول

Бандаи бхшо ё гаронӣ ме кунам

بنده بخشا یا گرانی می‌کنم

Венаи лҷоҷ аз тира ҷонӣ мекунам

وین لجاج از تیره جانی میکنم

Мо чаҳ хоҳем аз ту муштии нотамом

ما چه خواهیم از تو مشتی ناتمام

Ҳар чаҳ хоҳӣ кун ту донеи вассалом

هر چه خواهی کن تو دانی والسلام

Як шабӣ бар каф гирифтам об ро

یک شبی بر کف گرفتم آب را

Ҷамъ кардам ҷумлаи асҳоб ро

جمع کردم جمله اصحاب را

Ҳар якеро бода Эй додам нахуст

هر یکی را باده‌ای دادم نخست

То дили ҳаряки тавонам бози ҷуст

تا دل هریک توانم باز جست

Сари ниҳодам бар қадамашони узри хоҳ

سر نهادم بر قدمشان عذر خواه

Аввал истиғфор кардам аз гуноҳ

اول استغفار کردم از گناه

Гуфтам аз ман ҷумлаи дил озурда ед

گفتم از من جمله دل آزرده اید

Ҳргаҳ аз ман кӣна дар дил карда ед

هرگه از من کینه در دل کرده اید

Дар ҷавонмардӣ набошад нописанд

در جوانمردی نباشد ناپسند

Гар нагиранд он барин ноҳӯшманд

گر نگیرند آن برین ناهوشمند

Гар ҳадисӣ гуфта бошам носавоб

گر حدیثی گفته باشم ناصواب

Мастро ҳар гӯна уфтад дар ҷавоб

مست را هر گونه افتد در جواب

Ҳар ки бар ҳол маниш бошад вуқуф

هر که بر حال منش باشد وقوف

Танаади ангушти тасарруф бар ҳуруф

تنهد انگشت تصرف بر حروف

Вонк набӯд оҳи каш бар сӯзи ман

وانک نبود آه کش بر سوز من

Гӯи марои байн ва битарс аз рӯзи ман

گو مرا بین و بترس از روز من

Гар танам ӣнҷост дил дар Қойин аст

گر تنم اینجاست دل در قاین است

Хотирӣ дорам ки гӯйӣ оина аст

خاطری دارم که گویی آینه است

Ҳар ки бо ман як нафас наздик шуд

هر که با من یک نفس نزدیک شد

То нутқ зад оина торик шуд

تا نطق زد آینه تاریک شد

Мардуми дилдодаро тмииз нест

مردم دلداده را تمییز نیست

Неи сари каси каши сари худ низ нест

نی سر کس کش سر خود نیز نیست

Чун дили худро намедорад нигоҳ

چون دل خود را نمی‌دارد نگاه

Зу мурооти дилӣ дигар махоҳ

زو مراعات دلی دیگر مخواه

ӯ агар хотири нигаҳи мидоштӣ

او اگر خاطر نگه میداشتی

Хотири худро ба кас нагузоштӣ

خاطر خود را به کس نگذاشتی

Онкӣ дорад дил , дилаш ёрӣ кунад

آنکه دارد دل، دلش یاری کند

Чун надорад дил чаҳ дилдорӣ кунад

چون ندارد دل چه دلداری کند

Бо касе каз хештан бошад малул

با کسی کز خویشتن باشد ملول

Марди оқил кӣ кунад суҳбати қабул

مرد عاقل کی کند صحبت قبول

Синаҳо холӣ кунед аз кини ман

سینه ها خالی کنید از کین من

То биёсоед дили мискини ман

تا بیاساید دل مسکین من

Ҷумларо бар ман ҳуқуқ хизмат аст

جمله را بر من حقوق خدمت است

ӯҳдаи он хизматам дар змт аст

عهده آن خدمتم در ذمت است

Вақти вақти обӣ ба дастам дода ед

وقت وقت آبی به دستم داده اید

Кафшии охири пеш ман биниҳода ед

کفشی آخر پیش من بنهاده اید

Ҳақ он бошад бар ман бе қиёс

حق آن باشد برِ من بی قیاس

Саг бааст аз мардуми ноҳақи шинос

سگ بهست از مردم ناحق شناس

Неки номӣ дар ато бахшӣданаст

نیک نامی در عطا بخشیدنست

Лек мардӣ дар хато бахшӣданаст

لیک مردی در خطا بخشیدنست

Имшаб эй ёрони ман ёрӣ кунед

امشب ای یاران من یاری کنید

То саҳар бо ман ҷгрхўорӣ кунед

تا سحر با من جگرخواری کنید

Аз дил софӣ кашид ин иттифоқ

از دل صافی کشید این اتفاق

Худ марои дил хӯн шуд аз баси иштиёқ

خود مرا دل خون شد از بس اشتیاق

Дӯш чун боди сабо ташриф дод

دوش چون باد صبا تشریف داد

Ҷони меҳнати дида ман кард шод

جان محنت دیده من کرد شاد

Кардаам аз вай ба зории илтимос

کرده ام از وی به زاری التماس

То равад сӯии қаҳистон бе мкос

تا رود سوی قهستان بی مکاس

Элчи бошад равад дар пештар

ایلچی باشد رود در پیشتر

Дӯстонро хуш бар оради зини хабар

دوستان را خوش بر آرد زین خبر

Хоҳад аз ҳар як ар клўкӣ дигар

خواهد از هر یک ار کلوکی دگر

Ҳосиди онро нӯканд сӯгӣ дигар

حاسد آن را نوکند سوگی دگر

Дар пазируфт аз ман ва савганд хӯрд

در پذیرفت از من و سوگند خورد

Дӯш чун мерафт имшаб ваъда кард

دوش چون میرفت امشب وعده کرد

Хоҳам аз ҳар мижа кардани хома Эй

خواهم از هر مژه کردن خامه ای

Пас ба дарди дили нбштни нома Эй

پس به درد دل نبشتن نامه ای

Номаро унвон чунин хоҳам набшат

نامه را عنوان چنین خواهم نبشت

Кини зи дӯзахи миФрстм дар биҳишт

کین ز دوزخ میفرستم در بهشت

Вохўрм бар боди ҳаряки бода Эй

واخورم بر باد هریک باده‌ای

Дар нивисам ном ҳар озода Эй

در نویسم نام هر آزاده‌ای

Бар забон низаш даҳуми пайғомҳо

بر زبان نیزش دهم پیغامها

Кони ҷамоатро набардами номҳо

کان جماعت را نبردم نامها

Дар қадаҳ резед соқӣ ме куҷост

در قدح ریزید ساقی می کجاست

Ҳин ки вақти ҷунбиш бод сабост

هین که وقت جنبش باد صباست

Омадӣ аҳлоу сҳлои марҳабо

آمدی اهلاً و سهلاً مرحبا

Хуш хиромедӣ хуш эй боди сабо

خوش خرامیدی خوش ای باد صبا

Тоза кардӣ равзаи ҷонам ба дам

تازه کردی روضه جانم به دم

Митўонӣ ранҷа кун имшаби қадам

میتوانی رنجه کن امشب قدم

Бигузар эй фархундаи пай бар қаҳистон

بگذر ای فرخنده پی بر قهستان

Қиссаи ман арза кун бар дӯстон

قصه من عرضه کن بر دوستان

Аввал аз тршиз дар бояд гирифт

اول از ترشیز در باید گرفت

Баъд аз он роҳӣ дигар бояд гирифт

بعد از آن راهی دگر باید گرفت

Ҳамчунон май рӯи алоами андари алоам

همچنان می‌رو الام اندر الام

То дар мақсади саломи андари салом

تا در مقصد سلام اندر سلام

Нусхае аз зикр ҷамъӣ карда ам

نسخه ای از ذکر جمعی کرده ام

Аз шароби дӯсти комӣ хӯрда ам

از شراب دوست کامی خورده ام

Бо худ аз рӯй карам ҳамроҳ кун

با خود از روی کرم همراه کن

Вази ман эшонро ба лутф огоҳ кун

وز من ایشان را به لطف آگاه کن

Чун марои сози сафар тартиб кард

چون مرا ساز سفر ترتیب کرد

Дўсткомии гӯи барин тартиб хӯрд

دوستکامی گو برین ترتیب خورد

Соқио пар кун нахустин бодаи ҳон

ساقیا پر کن نخستین باده هان

То хӯрам бар ёди шангули ҷаҳон

تا خورم بر یاد شنگول جهان

Мӯниси алъшоқи сайфи аддӣни ҳусайн

مونس العشّاق سیف الدین حسین

Нодири офоқ дар ҳар неку шин

نادر آفاق در هر نیک و شین

Беназир бемисол бе ҳам?ил

بی‌نظیر بی‌مثال بی‌همال

Зонаши михўоннди сайфи аддӣни камол

زانش میخوانند سیف الدین کمال

Дар сабки рӯҳӣ чу боди субҳи хез

در سبک روحی چو باد صبح خیز

Ваз гаронон бӯда чун ман дар гурез

وز گرانان بوده چون من در گریز

Бар нахезад рӯзу шаб бесуру чанг

بر نخیزد روز و شب بی‌سور و چنگ

Даст дар домони айш аз ноӣу чанг

دست در دامان عیش از نای و چنگ

Зинда кардем ар чанор кунад бад

زنده کردیم ار چنار کند بد

Бори дигари соя бар мо афканд

بار دیگر سایه بر ما افکند

Соқио пар кун ки бар сари мизнм

ساقیا پر کن که بر سر میزنم

Май биёади сарви кшмри мизнм

می بیاد سرو کشمر میزنم

Дар ҷаҳон бисёр сар ва бе бараст

در جهان بسیار سر و بی برست

Борвар чун сарв кшмр камтараст

بارور چون سرو کشمر کمترست

Бо ҷамоли аддӣни Муҳамади як сабӯҳ

با جمال الدین محمد یک صبوح

Гар бар орми бози барадами умри Нӯҳ

گر بر آرم باز بردم عمر نوح

эй кушоди айш дар абрӯӣ ӯ

ای گشاد عیش در ابروی او

Оби ҳайвони хоки хоки кӯй ӯ

آب حیوان خاک خاک کوی او

То ҷаҳон бошад набошад дар ҷаҳон

تا جهان باشد نباشد در جهان

Мисли ӯ ёрӣ чаҳ пайдо чаҳ ниҳон

مثل او یاری چه پیدا چه نهان

Каз Араси калак эй сабо тартиб кун

کز ارس کلک ای صبا ترتیب کن

Нақлҳо дар якдигар таркиб кун

نقلها در یکدیگر ترکیب کن

Ёди ёрон дигар ҳам мекунам

یاد یاران دگر هم میکنم

Зикрашони тахфифро кам мекунам

ذکرشان تخفیف را کم میکنم

Соқиои ҷомӣ дигар пар кун биор

ساقیا جامی دگر پر کن بیار

То ба шодӣ дар кашам бар ёди ёр

تا به شادی در کشم بر یاد یار

Афзали олами ҷамоли аддӣн ки ақл

افضل عالم جمال الدین که عقل

Мекунад аз раъй ӯ анвори нақл

میکند از رأی او انوار نقل

Сӯзании аҳди худ дар иқтидор

سوزنی عهد خود در اقتدار

Авестоади шоирони рӯзгор

اوستاد شاعران روزگار

Қамарии сарви сари бустони ҷон

قمری سرو سر بستان جان

Булбули гулзори ҷони бали ҷони ҷон

بلبل گلزار جان بل جان جان

Зодагони Фкртши соҳиби ҷамол

زادگان فکرتش صاحب جمال

Дар улувва бигузашта аз ҳади камол

در علو بگذشته از حد کمال

Хӯрдам ин соғар ба ёд рӯй ӯ

خوردم این ساغر به یاد روی او

Кӯҳли чашмами боди хоки кӯй ӯ

کُحل چشمم باد خاک کوی او

Соқиои пари соғарӣ дар даҳ куҳан

ساقیا پر ساغری در ده کهن

Ҷонам аз ёди насирӣ тоза кун

جانم از یاد نصیری تازه کن

Фахри оли Мустафои Абдулмалик

فخر آل مصطفى عبدالملک

Шамъи ихвони алсФои Абдулмалик

شمع اخوان الصفا عبدالملک

Бе назири аср дар боби сухан

بی نظیر عصر در باب سخن

Назму насраши рашки арбоби сухан

نظم و نثرش رشک ارباب سخن

Ёри соҳиби аҳд дар шодӣу ғам

یار صاحب عهد در شادی و غم

Дар тариқи дӯстии собити қадам

در طریق دوستی ثابت قدم

Маҷлиси афрӯзи саҳари хезони маст

مجلس افروز سحر خیزان مست

Ҳамчуи ман сикии хуру лўлии параст

همچو من سیکی خور و لولی پرست

Ин шароби пари биёаду ном ӯ

این شراب پر بیاد و نام او

Мехӯрам бар шодии айём ӯ

میخورم بر شادی ایام او

Соқиои ҷомӣ дигар бар кор кун

ساقیا جامی دگر بر کار کن

Ёди зини аддӣни алӣ Фхор кун

یاد زین الدین علی فخار کن

Нозими назми калом бе халал

ناظم نظم کلام بی خلل

Дар ҳамаи абвоби ёрӣ бе бадал

در همه ابواب یاری بی بدل

Дар зарофат беҳам?ил ва бе назир

در ظرافت بی‌همال و بی نظیر

Дар сабӯҳаши бода хӯрдани ногузир

در صبوحش باده خوردن ناگزیر

Бо шараф чун ёд азу ме оядам

با شرف چون یاد ازو می‌آیدم

Як сабӯҳӣ орзӯ ме оядам

یک صبوحی آرزو می‌آیدم

Гар шарафи масъӯди ҳам ҳозир буд

گر شرف مسعود هم حاضر بود

Решхандӣ низ ҳам охир буд

ریشخندی نیز هم آخر بود

Бе такаллуфи номи эшон мибрм

بی تکلف نام ایشان میبرم

Венаи қадаҳ бар ёд эшон мехӯрам

وین قدح بر یاد ایشان میخورم

Соқио баркаш ба сари ҷомӣ дигар

ساقیا برکش به سر جامی دگر

Шодии фархундаи фарҷомӣ дигар

شادی فرخنده فرجامی دگر

Манбаи маънии нсиролдини ҳасан

منبع معنی نصیرالدین حسن

Онкӣ ҳастам дар фироқаши мумтаҳан

آنکه هستم در فراقش ممتحن

Бардаи гӯй аз базлаи гӯйони ҷаҳон

برده گوی از بذله گویان جهان

Бӯда аз афсурдагон чун ман ҷаҳон

بوده از افسردگان چون من جهان

Дар сроёнм сабӯҳӣ орзӯаст

در سرایانم صبوحی آرزوست

Худ сароён бо ваии сети онҷо ки ӯст

خود سرایان با وی‌ست آنجا که اوست

Хешро оё дигар байнам ба хоб

خویش را آیا دگر بینم به خواب

Дар сароёни пеш ӯ масти хароб

در سرایان پیش او مست خراب

Сари ниҳода дар сароёни касон

سر نهاده در سرایان کسان

Хуш буд каси хндҳо бар хари касон

خوش بود کس خندها بر خر کسان

То сари ин ҷоми шароби мшкбў

تا سر این جام شراب مشکبو

Бо ваии сет эй бод дар гӯшаш бигӯ

با وی‌ست ای باد در گوشش بگو

Соқиои пари коса сикӣ биор

ساقیا پر کاسه سیکی بیار

То кунам якборагии ёди се ёр

تا کنم یکبارگی یاد سه یار

Аз ҷамолу тоҷу саъди арбоби айш

از جمال و تاج و سعد ارباب عیش

Гӯшаи гирони ҷаҳон дар боби айш

گوشه گیران جهان در باب عیش

Ҷинати сонии втнгаҳи сохта

جنت ثانی وطنگه ساخته

Хонаи дил бо тараби пардохта

خانه دل با طرب پرداخته

Хуш буд инсофро бустони сарой

خوش بود انصاف را بستان‌سرای

Аз хурӯши булбули дастони сарой

از خروش بلبل دستان‌سرای

Ҳаргиз оё бози байнами масти мл

هرگز آیا باز بینم مست مُل

Хешро дар боғи болои зери гул

خویش را در باغ بالا زیر گل

Байнами аншоءи аллоҳи ин давлат ба ком

بینم انشاء الله این دولت به کام

Дӯстони ҳамзону ва бар кафи мудом

دوستان همزانو و بر کف مدام

Соқио пар кун дигар ҷомии шароб

ساقیا پر کن دگر جامی شراب

То банушам шодӣ рӯй шаҳоб

تا بنوشم شادی روی شهاب

Муфаххари Эрони манӯчеҳри он ба ҳақ

مفخر ایران منوچهر آن به حق

Барда дар ҳар шева аз аФрони сабақ

برده در هر شیوه از افران سبق

Ёр хуш бош накӯи ахлоқи ман

یار خوش باش نکو اخلاق من

Муҳаррами рози дили муштоқи ман

محرم راز دل مشتاق من

Карда ҳам дар роҳат ва ҳам дар ?илам

کرده هم در راحت و هم در الم

Хешро дар олами ёрии илм

خویش را در عالم یاری علم

Ҳақ ӯ бар ман фузунаст аз қиёс

حق او بر من فزونست از قیاس

Ман ки бошам эзадаши баси ҳақи шинос

من که باشم ایزدش بس حق شناس

Мехӯрам бар ёд рӯй хуррамаш

میخورم بر یاد روی خرمش

Бодае каз лутфи ҷони бахшӣданаш

باده ای کز لطف جان بخشیدنش

Соқиои ҷомӣ дигар пар кун бидиҳ

ساقیا جامی دگر پر کن بده

Ёди шамси аддӣн Музаффар кун бидиҳ

یاد شمس الدین مظفر کن بده

Орзӯии дидаи маҳрӯми ман

آرزوی دیده محروم من

Рост мехоҳӣ ба ҳақи махдуми ман

راست میخواهی به حق مخدوم من

Хонаи торики ҷонамро чароғ

خانه تاریک جانم را چراغ

Бошад аз ҷон ва зуем набӯд фироқ

باشد از جان و زویم نبود فراغ

Кӣ буд рӯзӣ ба фазли ҳақ ки боз

کی بود روزی به فضل حق که باز

Карда бошам бар ҷамолаши дидаи боз

کرده باشم بر جمالش دیده باز

Ҳам ба тавфиқ худо дорам умед

هم به توفیق خدا دارم امید

Кини шаб торӣ шавад рӯзии сифед

کین شب تاری شود روزی سفید

Баъди ёрӣ хостан аз ҳимматаш

بعد یاری خواستن از همتش

Ин шароби пари биёади хизматаш

این شراب پر بیاد خدمتش

Соқиои ҷомӣ дигар пеш оварам

ساقیا جامی دگر پیش آورم

То ба шодии Муҳамади вохўрм

تا به شادی محمد واخورم

Гавҳари дарҷи дили оқои ман

گوهر درج دل آقای من

Мӯниси ҷони ситами Фрсои ман

مونس جان ستم فرسای من

Карда дар арзи ҳунари ҳосили шараф

کرده در عرض هنر حاصل شرف

Дар лақаб низаш буд дохили шараф

در لقب نیزش بود داخل شرف

Неки халқу никхўу никхўоаҳ

نیک خلق و نیکخو و نیکخواه

Сираташ бар покии гавҳари гувоҳ

سیرتش بر پاکی گوهر گواه

Байнам оё субҳдам дар кўшкк

بینم آیا صبحدم در کوشکک

Бода дар каф ҳар ду дар як гўшкк

باده در کف هر دو در یک گوشکک

Мехӯрам бар ёд ӯ ин ҷоми ҷам

میخورم بر یاد او این جام جم

Ёди мҷдолдини мборкшоаҳи ҳам

یاد مجدالدین مبارکشاه هم

Соқио бо сар фурӯ кун ҷом ро

ساقیا با سر فرو کن جام را

Аз миён бурдор нангу ном ро

از میان بردار ننگ و نام را

Бода бар ёд касе хоҳам кашид

باده بر یاد کسی خواهم کشید

Каз шараф бар осмон хоҳам расед

کز شرف بر آسمان خواهم رسید

Ёд ӯ чун бар забонам бугзарад

یاد او چون بر زبانم بگذرد

Сайли хӯн аз дидагонам бугзарад

سیل خون از دیدگانم بگذرد

Ҳайратат бар рӯй ман доне ки чист

حیرتت بر روی من دانی که چیست

Гар намайдонӣ бипурс аз ман ки кист

گر نمیدانی بپرس از من که کیست

Бар кафам на соғар ва икдм хамӯш

بر کفم نه ساغر و یکدم خموش

Кондрўнми ҳамчу дег омад ба ҷӯш

کاندرونم همچو دیگ آمد به جوش

Бе риёи ин ҷавҳари поки нафис

بی‌ریا این جوهر پاک نفیس

Ҳаст бар ёди ҷамоли аддӣни раис

هست بر یاد جمال الدین رئیس

Соқиои ҷомӣ дигар бози ори зуд

ساقیا جامی دگر باز آر زود

Дайгарӣ бояд бар он ҳам брФзўд

دیگری باید بر آن هم برفزود

Ҳар ду дастамро дар ҷом ме биор

هر دو دستم را در جام می بیار

Зонка натавон хӯрд ҷомӣ бо ду бор

زانکه نتوان خورد جامی با دو بار

То тавонам кард ҷомӣ кун мазид

تا توانم کرد جامی کن مزید

Ёди шамсу асъади абнои Садид

یاد شمس و اسعد ابنای سدید

Ҳар ду донишманд аммо дарди нӯш

هر دو دانشمند اما درد نوش

На чу дигари фосиқони тоъати фуруш

نه چو دیگر فاسقان طاعت فروش

Хуш буд бар бонги абрешими баҳо

خوش بود بر بانگ ابریشم بها

Соғарии дигар ба ман даҳ соқио

ساغری دیگر به من ده ساقیا

То биёади орми ҳасани масъӯд ро

تا بیاد آرم حسن مسعود را

Хосса чун дар нағмаи оради авд ро

خاصه چون در نغمه آرد عود را

Соқиои ҷомӣ дигар бар дасти гир

ساقیا جامی دگر بر دست گیر

Ҳин ки бигузашт обам аз сари дасти гир

هین که بگذشت آبم از سر دست گیر

Ёди ёрии дигарам мадҳуш кард

یاد یاری دیگرم مدهوش کرد

Бо шаҳоб наҷм хоҳам нӯш кард

با شهاب نجم خواهم نوش کرد

Ҳамдами деринау ёри қадим

همدم دیرینه و یار قدیم

Ҳам ҳарифам бӯда доими ҳам надим

هم حریفم بوده دایم هم ندیم

Бардаи даст аз ҷумлаи шангулён

برده دست از جمله شنگولیان

Пеш ӯ сар бар замини коҷўлён

پیش او سر بر زمین کاجولیان

Аз шукри ширини турш ҳар базла Эй

از شکر شیرین ترش هر بذله‌ای

Далқаки андари паҳлавӣ ӯ фазла Эй

دلقک اندر پهلوی او فضله‌ای

Шодии табъ ҳамеша шод ӯ

شادی طبع همیشه شاد او

Ёд ӯу ёд ӯу ёд ӯ

یاد او و یاد او و یاد او

Соқиои ҷомӣ дигар на бар кафам

ساقیا جامی دگر نه بر کفم

Ҳин ки чун нор аз гаронии микФм

هین که چون نار از گرانی میکفم

Мард ғозӣ мехӯрам бар ёди дӯст

مرد غازی می‌خورم بر یاد دوست

Сари биболин май нуҳум бар ёди дӯст

سر ببالین می‌نهم بر یاد دوست

Ҳам димоғ ва ҳам серум пардохтаст

هم دماغ و هم سرم پرداختست

Мағзами андари устихони бгдохтст

مغزم اندر استخوان بگداختست

Шуд зимоми ихтиёр аз дасти ман

شد زمام اختیار از دست من

Маст гаштаст ин дили бади масти ман

مست گشتست این دل بد مست من

Дўсткомиҳо ки боқӣ монда аст

دوستکامی‌ها که باقی مانده است

Аз муроди даври соқӣ монда аст

از مراد دور ساقی مانده است

Хатм кардам соқио аз бедилӣ

ختم کردم ساقیا از بیدلی

Дўсткомӣ хӯрдан аз лоиъқлӣ

دوستکامی خوردن از لایعقلی

Беш азин тоқат надорам эй сабо

بیش ازین طاقت ندارم ای صبا

Ҳудҳуди ҷонами туе Қойини сабо

هدهد جانم تویی قاین سبا

Пештар бош Эй бурид бе касон

پیشتر باش ای برید بی کسان

Ин ҷамоатро зи ман хизмати расон

این جماعت را ز من خدمت رسان

Вонгаҳ аз баҳри дили ин мустаманд

وانگه از بهر دل این مستمند

Дар зан аз Қойин бирав то бирҷанд

در زن از قاین برو تا بیرجند

Роҳ кун бар шамси дайни абдураҳим

راه کن بر شمس دین عبدالرحیم

Гӯ хаёлат нозирасту ҳақи алӣам

گو خیالت ناظرست و حق علیم

Каз дилу ҷони орзӯмандам ба ту

کز دل و جان آرزومندم به تو

Вази қадам то фарқ дар бандам ба ту

وز قدم تا فرق در بندم به تو

Ҳамчуро ҳам қисса мегардад дароз

همچو را هم قصه می‌گردد دراز

Як яке аз ёрон наёрам гуфт боз

یک یکی از یاران نیارم گفت باز

Гарчи заҳмат бошадаш гӯи узри ман

گرچه زحمت باشدش گو عذر من

Бози хоҳ аз ҷумлаи ёрони тан ба тан

باز خواه از جمله یاران تن به تن

Гар қадами хоҳӣ казон сӯтар наҳй

گر قدم خواهی کزان سوتر نهی

Бӯса бар дасти алии собиқи диҳӣ

بوسه بر دست علی سابق دهی

Кӣ буд оё ки бори дигарам

کی بود آیا که بار دیگرم

Субҳдам бо барбати ое бар серум

صبحدم با بربط آیی بر سرم

Бо ҳаким ва бо раис аз як сабӯҳ

با حکیم و با رئیس از یک صبوح

Дар хрошодм шавад вақте футуҳ

در خراشادم شود وقتی فتوح

Барфарози осмони маснади нуҳум

برفراز آسمان مسند نهم

Вази тафохури пой бар фарқади нуҳум

وز تفاخر پای بر فرقد نهم

Кӣ кунам оё баҳами ёри шимшӣ

کی کنم آیا بهم یار شمشی

Дар хрошод аз шароби кишмишӣ

در خراشاد از شراب کشمشی

Ҳиссаи мо хнбҳо бар бодаи дор

حصه ما خنبها بر باده دار

Ҳолиё икмоҳаҳ эй омодаи дор

حالیا یکماهه‌ای آماده دار

Чун азинҳо бигузарӣ сирӣ бикун

چون ازینها بگذری سیری بکن

Пеши донишманди шӯ хайрӣ бикун

پیش دانشمند شو خیری بکن

Хизмати ман арза кун бо иштиёқ

خدمت من عرضه کن با اشتیاق

Гӯ ба ҷон омад дилам чанд аз фироқ

گو به جان آمد دلم چند از فراق

Хотирами пайваста дар тимор туаст

خاطرم پیوسته در تیمار توست

Мӯниси ман рӯзу шаб ашъор туаст

مونس من روز و شب اشعار توست

Ёдгорӣ аз хитобат бо ман сет

یادگاری از خطابت با من‌ست

Чашми ҷонам аз саводат равшанаст

چشم جانم از سوادت روشنست

Ташнаи дидори тоҷи аддӣни ҳасан

تشنه دیدار تاج الدین حسن

Он чунонам кам баромади ҷони зи тан

آن چنانم کم برآمد جان ز تن

Ҳимматӣ дар кори ин мискин кунед

همتی در کار این مسکین کنید

Ман дуо кардам шумо омин кунед

من دعا کردم شما آمین کنید

Ин васият бо маъодӣ мекунам

این وصیت با معادی میکنم

На риёе эътиқодӣ мекунам

نه ریایی اعتقادی میکنم

Каз ман сар гашта дар олам чу гӯй

کز من سر گشته در عالم چو گوی

Пеши шайхи алоўлё рамзӣ бигӯӣ

پیش شیخ الاولیا رمزی بگوی

Кошифи асрори ҳақи шайхи алшиўх

کاشف اسرار حق شیخ الشیوخ

Ҷавҳари анвори ҳақи шайхи алшиўх

جوهر انوار حق شیخ الشیوخ

Исои сонии амини аддӣн ки ҳаст

عیسی ثانی امین الدین که هست

Пеши қадари ҳимматаши афлоки паст

پیش قدر همتش افلاک پست

Қотеъи бидъат ба шамшери замон

قاطع بدعت به شمشیر زمان

Тобеъи амри худованди ҷаҳон

تابع امر خداوند جهان

Он чу ҷон аз офариниш бе бадал

آن چو جان از آفرینش بی بدل

Ваон чу ақли поки ҷавҳар бе халал

وان چو عقل پاک جوهر بی خلل

Пардаи пӯшони замираш дар ҳарам

پرده پوشان ضمیرش در حرم

Ҳамчуи Марями бикру исо дар шикам

همچو مریم بکر و عیسی در شکم

эй ҳисори ҳимматати ҳснии рафеъ

ای حصار همتت حصنی رفیع

Дӯстонро бар ту май орми шафиъ

دوستان را بر تو می‌آرم شفیع

Дар паноҳами ҷои даҳ бар дар мазан

در پناهم جای ده بر در مزن

Май туоне соя эй бар ман фикан

می‌توانی سایه ای بر من فکن

Гар хатое кардам он бар ман мгир

گر خطایی کردم آن بر من مگیر

Узри номардонаи ман дар пазир

عذر نامردانه من در پذیر

Хатм бар ном ту шуд ин ёдгор

ختم بر نام تو شد این یادگار

Бар никуии хатми боди анҷоми кор

بر نکویی ختم باد انجام کار

Тамом шуд китоби сафарнома аз натоиҷи табъи наққоду латоифи зеҳну қоди малики алкломи мақбули алхўосу алъўоми ҳакими саъди алмлаҳу аддӣни нзории алқҳстонии тоби аллоҳи сроаҳу ҷаъли алҷнаҳи мсўоаҳу алФрдўси алоълии мأўоаҳи алии яди ақали ибоди аллоҳу аҳўҷҳми илои ғуфрона , явми алоҳди авоили ҷамодии алаввалии ман шҳўри санаи сабъу слосину смонмоӣаҳи ҳомдои ллаҳу мслё ва мусалламан алии расӯлау сҳбаҳу ?ала .

تمام شد کتاب سفرنامه از نتایج طبع نقاد و لطایف ذهن و قّاد ملک الکلام مقبول الخواص و العوام حکیم سعد المّلة و الدین نزاری القهستانی طاب الله ثراه و جعل الجنة مثواه و الفردوس الاعلى مأواه على ید اقل عباد الله و احوجهم الى غفرانه، یوم الاحد اوائل جمادی الاولی من شهور سنة سبع و ثلاثین و ثمانمائة حامداً لله و مصلیّا و مسلّما على رسوله و صحبه و آله.

Тарҷумаи матни фавқ :

ترجمه متن فوق:

Ба поён расед китоби сафарнома аз натоиҷи табъи санҷишгару латоифи зеҳни равшани подшоҳи сухани пазируфтаи хавосу авоми ҳакими саъди алмлаҳу аддӣни нзории қаҳистонӣ , худованди хок ӯро покиза гирданд ва ӯро дар биҳишту фирдавси барин ҷой диҳад , бар дасти камтарини бандаи худоу ниёзмандтарин онҳо ба омурзиши худованди рӯзи якшанбеи аввали ҷамодии алаввали соли 837 бо ҳамди худоу дуруд бар расӯл ӯу хонадонашу асҳоб ӯ .

به پایان رسید کتاب سفرنامه از نتایج طبع سنجش گر و لطایف ذهن روشن پادشاه سخن پذیرفته خواص و عوام حکیم سعد الملة و الدین نزاری قهستانی، خداوند خاک او را پاکیزه گرداند و او را در بهشت و فردوس برین جای دهد، بر دست کمترین بنده خدا و نیازمند ترین آنها به آمرزش خداوند روز یکشنبه اول جمادی الاول سال ۸۳۷ با حمد خدا و درود بر رسول او و خاندانش و اصحاب او.